Een van mijn collega’s in de aio-toren heet K. en is opgegroeid in het Oost Berlijn van de jaren tachtig. K. vertelde me vandaag over zijn twee opa’s waarvan er eentje een kenner van Russische literatuur is en de ander een kenner van Franse filosofie. Die laatste opa begint volgens K een beetje dement te worden. Zijn laatste boek Leven zonder te vegeteren, is behoorlijk warrig, vertelde K. Zijn andere opa, de in kleine kring beroemde Fritz Mierau woont in Berlijn en schrijft nog steeds. Iedere ochtend twee uur en dan, na een middagwandeling, ‘s avonds nog twee uur. Hij dicteert zijn boeken aan zijn vrouw die ze uittypt. Fritz vertaalde Mayakovsky, maar omdat de Russsiche dichter zelfmoord pleegde was Mayakovsky besmet. In een perfecte staat pleeg je geen zelfmoord, behalve als je zelf de vijand bent. Fritz Mierau werd door zijn fascinatie voor Mayakovsky op een milde manier genegeerd door het regime, maar hij was te bekend om hem echt te treiteren. Hij kon zelfs vrij reizen naar West Berlijn Na de val van de muur heeft deze status hem geen windeieren gelegd, hij heeft een redelijk goed verkochte autobiografie geschreven (Mijn Russische eeuw) waar hij in verzwijgt dat hij een buitenechtelijk kind heeft. Het kind is verwekt bij een van zijn bewonderaarsters. Dat vind ik wel slap, zegt K., maar aan de andere kant kan het ook zijn geweest dat hij niet zijn eigen vrouw nogmaals wilde kwetsen, je weet dat toch nooit helemaal. De hele familie weet overigens van het buitenechtelijk kind af, maar erover praten gebeurd niet echt.
0 comments:
Een reactie plaatsen