Zonde

Het donkere meisje op het podium vertelde dat ze het wel zwaar had  gehad met het racisme in Zuid Afrika.‘Wees blij,’ schamperde Anil Ramdas. ‘Het is juist goed om ongelukkig te zijn. Dat levert tenminste goede literatuur op.’ Die zit niet helemaal lekker in z'n vel, zeiden de lieve G en ik tegen elkaar. Dat in tegenstelling tot Adriaan van Dis, die ook op het podium zat en die altijd lekker in z'n vel zit. Vorig jaar was hij ook op het winternachtenfestival aanwezig. Toen zei hij nog dat hij zich  voor z'n hoofd zou schieten als hij hulpbehoevend zou worden. Anil Ramdas was niet hulpbehoevend, maar wel ongelukkig. Blijkbaar was hij zijn eigen uitspraak over het ongelukkig zijn en de waarde voor literatuur alweer vergeten. Hij is nog maar net gedebuteerd en had nog vele boeken kunnen schrijven. Zonde eigenlijk. 

Revolutie

Vanavond waren de Lieve G en ik bij het winternachten festival omdat we waren uitgenodigd door iemand die kaartjes over had. Waren we anders niet gegaan? Nee, waarschijnlijk niet. De vorige keer dat ik er was ging het over angst en verkocht ik angsthazen in de gang. Dat is alweer drie jaar geleden. We hebben vanavond onder meer de documentaire ‘No More fear’ gezien over de revolutie in Tunesië. Het was indrukwekkend omdat de documentaire duidelijk was geschoten met een goedkope camera midden tussen het geweld.  Wat ook opviel: Demonstranten die voor langere tijd op straat bivakkeerden dronken pakken gepasteuriseerde melk. Als er iemand klap tegen z’n hoofd kreeg en bij bewustzijn gebracht moest worden; Melk in je gezicht.

Het zal niet de bedoeling van de filmmakers zijn geweest dat ik me dit vooral herinner.