zaterdag 3 november 2012

Wochenende


 
We begonnen de dag met huisgemaakte zuurdesembrood en marmelade van Herman, dat stond althans op het potje. We eindigden met oesters. Tussendoor hebben we tien uur in de trein gezeten met ieder uur een overstap. Wie de tijd heeft reist in het weekend met een wochenende ticket. Voor 40 euro reis je tot  vijf personen door heel Duitsland.Handig als je een boek uit wilt lezen. We kwamen te laat op de verjaardag in Scheveningen, maar zoals gezegd; er waren nog oesters.

vrijdag 2 november 2012

De Gouden Sportbaby


gouden baby 








Vincenzo Bonomini bedacht de Ernest van der Kwast prijs, ofwel de Gouden Kwast, voor schrijvers waarbij het wat betreft marketing wel snor zit, maar wiens proza wel een likje verf kan gebruiken. Hierbij wil ik de Erben Wennemars Sportprijs in het leven roepen. Dit is de prijs voor meest aaibare en eerlijke sporter van het jaar. Een sporter die wel eens in het zonnetje gezet mag worden omdat hij het allemaal zonder doping heeft gedaan. En ook  nog eens heel erg zichzelf is gebleven.

donderdag 1 november 2012

De nationale sportbaby

-->
http://media.vara.nl/files/thumbnails/238039_DopingaffaireArmstrongErbenWennemars26102012_680x383.jpg 
Erben Wennemars mocht onlangs in De Wereld Draait Door uitleggen waarom hij zo teleurgesteld was in Lance Armstrong. Hij zei dat als hij aan het trainen was en eigenlijk niet meer kon, dat hij dan aan Lance Armstrong dacht. Hij zei dan tegen zichzelf 'kom op Erben, nog even doorbijten, Lance kan het ook.'  En zowaar dan kon hij  weer een stukje. De schat.  Nu is hij dus heel erg boos op Lance Armstrong, omdat hij al die tijd harder heeft gereden dan noodzakelijk. Het lijkt me niet meer dan logisch dat Wennemars op zijn minst de afgelopen zeven schaatszeges weer inlevert. Als we zijn verhaal mogen geloven, heeft hij die met dank aan doping gewonnen. Hij zei het gewoon op de nationale televisie en niemand die het zag.

woensdag 31 oktober 2012

Wonen

-->
 
Geen betere manier om je thuis te voelen in een stad dan betrokken te raken bij een verhuizing. Dat overkwam ons vandaag; we konden meteen gaan sjouwen met een sofa, een wasmachine en een ladekast. We kwamen in kelders en in allerlei huizen van mensen die  op spullen konden passen. Daarna hebben we een linzensoep gemaakt en nu zitten we voor een vier meter hoge open haart van ceramiek tegels die we zelf moeten voeren met hout. Nooit ergens anders gewoond.

Gefaseerd



Ik ben met de lieve G op weg naar Berlijn, maar we doen dat gefaseerd en hebben een tussenstop gemaakt bij de ouders van de lieve G in Deventer. Ooit woonden ze riant in Schalkhaar aan een park. Tegenwoordig wonen ze in het centrum van Deventer in een oud postkantoor. De crisis, zou ik willen zeggen, maar dat is niet zo. Er is spraken van een gefaseerde verhuizing richting Zeeland. Zeeland is de heimat. Terwijl in Schalkaar er ruimte genoeg was en we altijd een eigen slaapkamer hadden, slapen we vanavond in de woonkamer op een tweepersoons luchtbed. Het opblazen daarvan geschiedde door middel van een elektromotortje, die op een bepaalde manier in het matars geklikt moest worden. Dat was even een gepriegel, maar daarna deed ie het. Het lawaai dat bij het opblazen gepaard ging was niet gering en met kussens hebben we geprobeerd het geluid en ons schaamptegevoel te dempen. Het is hier heel gehorig en iedereen kent elkaar.In schalkhaar kon je een kanon afschieten voordat je de tuin van de buren zou raken. Bij wijze van spreken dan. Nu is de woonkamer gevuld met een enkel matras. Heel gezellig. De ouders van de lieve G wonen weer op kamers.

 

dinsdag 30 oktober 2012

Stropdas


 
Rutte en Samsom zaten bij Pauw en Witteman vanavond. Een vergezicht voor Nederland hoeven we niet te verwachten van het nieuwe kabinet. Maar ik heb er wel vertrouwen in. Rutte en Samsom, het zijn geen filosofen, maar ze vinden elkaar aardig, om niet te zeggen dat het vrienden van elkaar zijn. Ze wisselen stropdassen uit. Dat is ook wat waard.

maandag 29 oktober 2012

Stagnatie

-->

Voordekunst is een website waarop kunstenaars hun projecten kunnen presenteren aan het publiek met als doel hier sponsoring voor te regelen. Iemand betaalt bijvoorbeeld mee aan  de productie van een boek en die persoon krijgt daar dan ook een exemplaar van als compensatie. Wij willen een auto gaan bouwen in Ghana. Wie 1000 euro betaalt krijgt een rondleiding op de plek waar de auto wordt gebouwd. Koopje zou ik zeggen. Vandaag ben ik met Joost van Onna en Melle Smets naar de haven van Rotterdam gereden om een filmpje op te nemen voor de website. We waren op bezoek bij een bedrijf dat auto’s importeert uit Japan. Een indrukwekkende hoeveelheid auto’s. Een man die met ons meereed zei dat ze een jaar geleden bijna in de problemen kwamen toen er wel veel auto’s bijkwamen maar dat er niets wegging. ‘Complete stagnatie. Zelfs de tussenweggetjes stonden vol met auto's. Nu loopt het wel weer.’

zaterdag 27 oktober 2012

Garage

-->
 
Vandaag ben ik op het komeetfeest geweest. Een feest op de komeetweg in de Binckhorst. Het speelde zich af in een houtzagerij, papierfabriek en autoschadebedrijf. Er was drank, dans en muziek. Ik ging erheen omdat ik bevriend ben geraakt met Alessandro van de papierfabriek Jero. Hij had me uitgenodigd en ik wil iets schrijven over deze festiviteiten voor een artikel over de ontwikkelingen in de Binckhorst. Er was theater en er werd muziek gemaakt. Het was vooral onverwacht gezellig. Ik ontmoette Hans Pols.  Rode wijn drinken in een garage kan ik iedereen aanbevelen. Zeker met Hans Pols.

vrijdag 26 oktober 2012

Brief aan Arnon Grunberg

-->
 
Beste Arnon

De laatste tijd ligt Lance Armstrong enorm onder vuur, dat zal je niet zijn ontgaan. Door de anti-doping intifada tegen de heerschappij van Armstrong is er volgens velen een held van zijn voetstuk gevallen. Mocht in de toekomst blijken dat ook jij je boeken grotendeels hebt geschreven onder invloed van EPO en/of dat de CPNB het gebruik van bloeddoping zegt te hebben aangetoond (en dat ze dan al je prijzen afpakken), dan wil ik nu alvast gezegd hebben dat het voor mij niks uitmaakt, je zal altijd een held van me blijven.

Liefs Bram

donderdag 25 oktober 2012

Pragmatisme

-->
 











Pragmatisme geldt als een scheldwoord, althans wel in Amerika. Obama wordt als pragmatist gezien. Hij zou geïnteresseerd zijn in wat werkt in plaats van een ideologisch bewogen persoon te zijn. Op de opinie pagina van de New York Times schrijft Harvey Cromier een uitstekend stuk over Obama en de filosoof William James in relatie tot pragmatisme.
Ik trof in het artikel dit prachtige citaat van James:

"If this life be not a real fight, in which something is eternally gained for the universe by success, it is no better than a game of private theatricals. . . . But it feels like a real fight — as if there were something really wild in the universe which we . . . are needed to redeem; and first of all to redeem our own hearts from atheisms and fears."

Pragmatici zullen dus ook het gevecht aanmoeten met de idealisten en vooral ook met hun eigen angsten en relativeringen.Ik moest denken aan de man die het conflict tussen Japan en China over de twee Chinese eilandjes is begonnen doordat hij probeerde ze te kopen. De stokoude politicus Shintoro Shihara. Hij haat Mickey Mouse en hij houdt van kamikaze piloten. Hij is tachtig en begon ooit als auteur, hij leeft in een wereld die hij zelf bedenkt. Shihara wil nu een nieuwe politieke partij beginnen, een fel nationalistische rechtse partij. Voor China is dit allemaal goed nieuws. In die regio wordt China vaak gezien als dader, door Shihara hebben ze zich eindelijk weer eens als slachtoffer kunnen profileren. Het slachtoffer kan rekenen op sympathie.
Zo zie je hoe iemand met waanbeelden de boel verschrikkelijk kan laten escaleren ‘alsof je dronken wordt met goedkope sake’ zoals Haruki Murakami al eerder schreef.
James spreekt over ‘healthy-minded buoyancy’ wat je vrij zou kunnen vertalen naar ‘het drijfvermogen van gezond verstand’. Wie zijn idealen wil laten overleven zal allianties moeten sluiten met anderen. Idealen kunnen alleen resultaten halen in de wereld als ze omarmt worden door genoeg anderen. Dat is wel degelijk een uitdaging en een gevecht waard. Dat is een realistischer opvatting over hoe de wereld werkt dan de kamikaze politiek van meneer Shihara.In zijn geval is een voorspelling op zijn plaats: Hij stort neer, maar China strijkt met de eer.