woensdag 22 december 2010
Buiten Zichzelf
Gisteren sprak ik iemand die zijn drang om spulletjes te verzamelen verklaarde vanuit de angst dat hij anders zijn geheugen kwijt zou raken. Daarom kan ik ook niks weggooien want aan ieder object kleeft een herinnering, biechtte hij op. Ik vond het een mooie gedachte, een beetje alsof hij zijn eigen persoonlijkheid bewaart in postjes en flesjes die op zolder staan.
dinsdag 21 december 2010
Kaasschaaf
Vandaag belde M, hij was in Parijs geweest. Of liever gezegd om en nabij Parijs. Hij is namelijk de Periferique niet af geweest. Er zitten wel 150 hotels aan de ring, hotels die de stad inzet als plekken voor noodopvang van allerlei soort. Terwijl hij dit vertelde liep M over straat in Rotterdam. Hij zag daar een man die vastgekoekte sneeuw van zijn stoep aan het schrapen was met een kaasschaaf. Kijk voor dat soort dingen ga ik nou de wereld in, zei M.
maandag 20 december 2010
Voorsleep
Vandaag ben ik naar een symposium geweest met de titel Beyond Aftermaths het werd georganiseerd door mijn vriend Boris Noordenbos en Joost Krijnen en ging over de vraag waar we ons nu zo ongeveer bevinden sinds veel artiesten, denkers en filosofen het postmodernisme zo langzamerhand vaarwel hebben gezegd. Het postmodernisme volgde direct op de holocaust en postkoloniale trauma's van naties (Frankrijk met oorlog in Algerije). Eigenlijk was het postmodernisme zelf dus de nasleep in de titel van de conferentie. Het merendeel van de lezingen ging volstrekt langs me heen. Alleen Frank Ankersmit vond ik goed te volgen, dat komt misschien wel omdat hij om de zoveel tijd even kernachtig samenvat wat hij bedoelt als hij een ingewikkelde kwestie adresseert. Ankersmit introduceerde het begrip voorsleep. Over het hebben van een trauma voordat de traumatische gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Hij zei ondermeer dit: De ecologische crisis is exemplarisch voor hoe in de toekomst het heden worden bepaald door de analyses van de toekomstige rampen en omwentelingen in plaats van die van het verleden. Misschien gaat dat wel over allerlei potentiele terreuraanslagen die nog boven ons hoofd hangen. De voorsleep theorie heeft ook een politieke dimensie die Ankersmit niet heeft genoemd. Politiek gaat per definitie over de toekomst en is daarmee luchtfietserij. Wilders is de voorsleep politicus bij uitstek omdat hij het trauma vertegenwoordigd van de ramp waar we met zijn alle op wachten.
zondag 19 december 2010
Obesitas
In de trein naar Groningen (vandaag de dag duurt die rit vier uur) zat in de vierzit naast ons een familie in stilte het avondmaal te nuttigen. Het waren kleine mensen en ze droegen zwarte kleding. Ik vermoed dat ze uit Latijns Amerikaans afkomstig zijn, ook al heb ik ze geen woord horen spreken. Het waren kleine mensen met glanzend zwarte haren. Het was ook een dikke familie. De moeder was het dikst en daarna het jongetje, verhoudingsgewijs, de vader was het minst dik. Een dikke familie die onbekommerd in een bruine zak van de Burger King zit te graaien. Op een gegeven moment zag ik het jongetje een hamburger uit de tas pakken en het leek wel alsof hij zich mentaal aan het voorbereiden was om een hap te nemen. Alsof hij eigenlijk al niet meer kon en ieder moment kon overgeven. Hij prevelde. Toen pas realiseerde ik me dat hij aan het bidden was. Het jongetje sprak een gebedje uit, als zegen van deze spijs.
zaterdag 18 december 2010
Alone in the wild
Vanmorgen werd ik wakker van een stel hikkende hyena’s in de woonkamer. In werkelijkheid was het de lieve G en een vriendin van de lieve G die nieuwtjes aan het uitwisselen waren. Ik moest even denken aan de Woody Allen film van gisteravond, daarin werden partners omgeruild alsof het om kledingstukken ging.Waarom moeten jullie de hele tijd hysterisch lachen ? vroeg ik toen ik eenmaal beneden was. Hier was de kater aan het woord en het bracht licht gegrom teweeg bij de lieve G. Volgens haar zou ik hetzelfde doen met mijn vrienden. Daar heeft ze misschien wel een punt, bij tijd en wijle doe ook ik hysterisch. Er zijn zelfs bandopnames van, dat ik met een vriend als een bezetetene tekeer ga over rubberen laarsjes van de verkeerde kleur, goedkope voorgerechten, niet leuke vier sterren hotels en verouderde tomtom software. Die gesprekken bestaan, maar dat was dan wel ter vermaak van onszelf en bovendien deden we daar twee hysterisch wijven na. Dat is een groot verschil vind ik, dat we het na deden. De vriendin van de lieve G was hier gisteren gestrand vanwege de weersomstandigheden. Misschien is dat ook wel iets om histerisch van te worden.
vrijdag 17 december 2010
Reïncarnatie
Mijn nieuwe computer bevalt uitstekend, alleen ligt ie nog niet helemaal lekker in het netwerk van de buren, de afgelopen dagen werd ik er telkens uitgeknikkerd. Daarom kon ik hier geen melding maken van wat ik allemaal heb meegemaakt. De lieve G verdedigde haar eigen computer door als een kat naar me te blazen. Ook goed, dan wacht ik wel even totdat het allemaal weer wat is opgeklaard. Momenteel doet alles het weer en kan ik melding maken van wat ik allemaal heb meegemaakt. Ten eerste was ik ‘op’ Scheveningen, zoals dat zo mooi heet in de deze streken. Ik ging er heen omdat ik met mijn eigen ogen sneeuw op het strand wilde zien liggen, dat leek me wel spectaculair. En dan was het. Kite surfers schoten met een rotgang op hun snowboards over het strand. Op de parkeerplaats liet iemand zich op een snowboard voortslepen achter een auto en er kwamen ook nog surfers uit het water. De echte mannen. Het water is, wat, zes graden? Vanavond heb ik met S de nieuwste Woody Allen gezien, You will meet a tall dark stranger heet de film en was erg vermakelijk. Het ging over de puinhoop die we er in ons leven van maken en dat het soms maar beter is dat je geloofd in reïncarnatie.
woensdag 15 december 2010
Beer
Ik zag vanavond een stukje van Alone in the wild. Een man alleen in de wildernis dat is het simpele gegeven. Wilde camerabeweginge en spannende muziek moesten de emoties van deze man, die zelf filmde, weergeven. Daardoor werd het een soort omgekeerde natuurfilm. Er was constante dreiging van een beer, maar de beer zelf kreeg je niet te zien. Een andere variatie op het thema 'natuurfilm' was te zien op Nederland twee en ging over de Hobbesiaanse natuurtoestand van allen tegen allen in de favelas van Rio de Janeiro. Drugsbendes hebben het daar voor het zeggen. Maar die zeggen dat ze geen keus hebben. Ik eet liever brood met god dan kaviaar met de duivel, zegt er een, maar ik maak telkens weer dezelfde fouten. Mensen schieten hier vooral op elkaar. Een agent zegt: soms lijkt de favela zo kalm als water, maar als ze de kans krijgen op een agent te schieten, dan doen ze dat. De dood is voor een agent de beer die je niet ziet maar wel ruikt, de beer die je van een afstandje volgt om je op te eten als je slaapt.
dinsdag 14 december 2010
Verkeerde Jas
Vanmorgen had ik een interview met Lucien Krans van handels en verhuurbedrijf Krans in Assen. Wat ze precies verhandelen is mij niet duidelijk geworden, misschien dat ik daar nog even achteraan moet bellen. Ze verhuren vooral zichzelf als wegafzetters als er een stuk weg gerepareerd moet worden. Ik had mijn lichtgevende snelwegjas aangetrokken omdat ik mee zou gaan met een klus. Lucien hielp me direct uit de droom, de klus is afgelast vanwege gladheid. Die uiteindelijke beslissing ligt bij Rijkswaterstaat en vaak worden ze op het allerlaatste moment genomen. Aan het einde van het interview zei Lucien dat ik misschien toch mee kon om kwart voor negen, dan zouden ze een bord gaan verwisselen. De mannen vertelde me echter dat mijn reflector jas niet goed was.’ Zo denkt iedereen dat je bij prorail werkt, dat heeft te maken met het lijnen patroon.’, zei een man met de naam Egge. Daar sta je dan bij de echte snelwegmensen in een totaal verkeerde oversized reflectorjas. Ik schaamde me diep en toen ik vandaag door Groningen fietste dacht ik dat iedereen zou zien dat ik niet echt bij de snelweg hoorde. Ik voelde me in toenemende mate iemand met een verkeerde jas aan, of een foute jas, dat kan ook. Dat gevoel is alleen maar erger geworden sinds ik op het afgesproken tijdstip niemand aantrof. ‘Ja, sorry', zei Egge, 'het is twee uur vervroegt, zo gaat dat bij Rijkswaterstaat, en we konden je niet bellen want we hadden je nummer niet.’
maandag 13 december 2010
Vervliegen
Ik dacht vandaag te bloggen over Belgische architecten die minder last hebben van de crisis dan de
Nederlandse architecten omdat de Belgen van oudsher al particuliere opdrachtgevers hadden en de Nederalnders over het algemeen vinex wijken bouwen. De tijd van vinex is een beetje voorbij en dus hebben de Nederlanders geen werk. Maar de lieve G zei dat ik moest bloggen over mijn gehik. Ik hik dus vrij vaak. Dat komt waarschijnlijk door gulzigheid. Er gaan hele sloten zuurstof mee naar binnen als ik eet. De lieve G ergert zich kapot aan dat hikken en dat is terecht natuurlijk. Maar hoe bewust ik ook kauw, er komt altijd wel een boertje of een hik opzetten. Bij deze heb ik er publiekelijk melding van gemaakt. De Belgen schijnen sinds de crisis en het gedoe met Fortis alleen maar meer gaan bouwen. Wie in stenen investeert heeft ten minste iets dat niet zo ineens kan vervliegen.
Nederlandse architecten omdat de Belgen van oudsher al particuliere opdrachtgevers hadden en de Nederalnders over het algemeen vinex wijken bouwen. De tijd van vinex is een beetje voorbij en dus hebben de Nederlanders geen werk. Maar de lieve G zei dat ik moest bloggen over mijn gehik. Ik hik dus vrij vaak. Dat komt waarschijnlijk door gulzigheid. Er gaan hele sloten zuurstof mee naar binnen als ik eet. De lieve G ergert zich kapot aan dat hikken en dat is terecht natuurlijk. Maar hoe bewust ik ook kauw, er komt altijd wel een boertje of een hik opzetten. Bij deze heb ik er publiekelijk melding van gemaakt. De Belgen schijnen sinds de crisis en het gedoe met Fortis alleen maar meer gaan bouwen. Wie in stenen investeert heeft ten minste iets dat niet zo ineens kan vervliegen.
zondag 12 december 2010
Dealer
De avondwinkel hier verderop, 1 van de twee, wordt gerund door kinderen. Ik dacht altijd dat de vader van die jongens de eigenaar was, Maar die vader is personeel. Het is de oudste broer, 25 jaar, die erin staat (letterlijk maar ook financieel). Onlangs heeft hij zich in de nesten gewerkt door er een tweede winkel bij te kopen. Ik vroeg hem wat hij daar verkocht. Het is dienstverlening, zei hij, er zit een wasserette in en je kan er telefoneren. Het bleek echter een farce. Hoe het precies zit weet ik niet, maar hij heeft zich financieel in de nesten gewerkt. Hij heeft ook de schuld van de wasserette overgenomen of iets van dien aard. De jongen studeerde ooit bouwkunde maar het geld lonkte. Zijn jongere broertje is slimmer. Hij staat ook in de winkel, maar dan als bijbaantje. Hij test alle kauwgom die wordt verkocht. Daar heb ik het dan met hem over. Onlangs heeft hij me meloen ananas kauwgom van Mentos aangeraden. En het moet gezegd Mentos mag er weer zijn met dit product, want laten we eerlijk wezen;dat ronde snoepje dat het midden hield tussen kauwgom en een toffee, wat was dat eigenlijk? Er is dus toch vooruitgang, zeker op het gebied van kauwgom. Sommige schieten daarin weer hun doel voorbij. Advies van mijn lokale dealer: neem nooit chocolade kauwgom van Stimrol.
Abonneren op:
Posts (Atom)




