Natuurlijk, met Parijs in het achterhoofd, wordt er direct weer gesproken over het verbeteren van de wijze waarop veiligheidsorganisaties samenwerken. Die moeten meer informatie gaan uitwisselen. Het is een logische en menselijke reactie op deze misdaden. We moeten nu echt iets doen, denken we. De vraag is of het gaat werken. Het is bijna onmogelijk om iets te doen tegen terrorisme. De terroristen van Charly Hebdo waren ten slotte ook al in beeld, maar ze deden een hele tijd niks bijzonders. Je weet gewoon niet of en wanneer ze iets gaan doen. Je kan niet iedereen in de gaten houden. Of laat ik het anders zeggen; dat moet je niet willen. Moet je alle alle wetgeving die bedoeld is om je te beschermen tegen de overheid, maar meteen in de prullenbak gooien? Dit is wat europarlementariër Jeroen Lenaers van het CDA vanmorgen suggereerde op radio 1. Hij zegt erbij dat hij echt niet begrijpt dat PvdA en Groenlinks hier op tegen zijn. Ze zouden zich volgens hem moeten schamen. Dat is juist heel goed te begrijpen, je kan in dit soort situaties nou eenmaal niet op je gevoel afgaan. De maatregelen werken niet tegen terrorisme, maar hebben wel een hoop nadelen voor ons als burgers van een vrije samenleving. Een Big Brother samenleving gaat niets veranderen aan terrorisme. Op koninginnedag 2009 reed een gestoorde idioot in Apeldoorn met zijn auto op een groep mensen in met acht doden tot gevolg. Een auto is ook een wapen. Dan Carlin zegt op zijn podcast common sense dat de Nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog niet eens de partizanen (terroristen in hun ogen) op de Balkan onder controle kregen. De Nazi’s waren niet kinderachtig als het om verregaande veiligheidsmaatregelen ging, integendeel. Toch lukte het ze niet dit terrorisme onder controle te krijgen. Moeten wij dan ook maar een soort nazi’s worden met het risico dat het toch niet gaat werken? Zo’n systeem kan zich op den duur makkelijk tegen de eigen burgers keren. Zo realistisch moeten we gewoon zijn. Kijk naar de Nazi's.
