Volgens Robert Dijkgraaf kunnen de kunsten een hoop leren van de wetenschap. Een vreemde opmerking. Hij bedoelt dat wetenschappers vaak veel functies combineren, zoals bestuur en lesgeven. Dat zou de kunstenaar ook moeten doen volgens Dijkgraaf. Wat ik van zijn stuk in het NRC begrijp is dat we de kunst moeten opvatten als een vorm van pre-wetenschap. De kunsten zijn immers zo goed in het verbeelden van dingen. Hij geeft het voorbeeld van Leonardo da Vinci die de helikopter bedacht en Jules Verne die een reis naar de maan bedacht om aan te geven dat kunstenaars soms verder kunnen kijken dan politici en futurologen. Altijd maar weer dat nutsprincipe om de kunsten te verdedigen. Overigens was Da Vinci ook gewoon een ingenieur en slaat het voorbeeld van Dijkgraaf dus eigenlijk nergens op. Hij eindigt met een advies: ’Omarm je publiek. Verbind je onderling. Maar bovenal, blijf laten zien wat het leven de moeite waard maakt.’
Het zijn mannetjes als Robert Dijkgraaf die de kunst kapot maken met hun goedbedoelde advies. Althans, als dat ziu kunnen. Kunst is natuurlijk een vorm van onkruid dat tegen wil en dank de kop opsteekt. Misschien worden er subsidiekranen dichtgedraaid als de kunst niet nuttig is. Opzichzelf is dat niet zo erg, er werd best veel onzin geproduceerd, alleen is de vraag of je de juiste kunst overhoudt als je het nutsprincipe hanteert. Overigens wordt wetenschap op dezelfde manier de verkeerde kant op gesubsidieerd. Alleen als het nuttig is komen er bakken met geld jouw kant op. Probeer dan nog maar eens wat nieuws te ontdekken.
