Maybachufer

Vandaag was ik met de Lieve G even op de markt aan de oevers van de Spree. Een leuke plek en ik moet zeggen dat het rustgevend was om te zien hoeveel verschillende borstels er werden verkocht. Sommige borstels waren zo bizar dat je nauwelijks kon bedenken waar die voor konden worden gebruikt. Ze leken uitsluitend zichzelf te kunnen borstelen. Bij een ander kraampje kocht ik operatiemesjes bij een Turkse vrouw. Een man vroeg me of ik chirurg was. ‘Alleen op zondagen,' antwoorde ik.'Als God in de kerk zit, opereer ik op kleine dieren.’ Mensen opereren vind ik onethisch, althans wel voor iemand in mijn positie.

Have a nice day

 
Deze week werd mooi het verschil duidelijk tussen langgestraften in Nederland en de langgetsraften in Amerika. In Nederland speelde het probleem met de zes zware jongens die hun afdeling in Veenhuizen moesten verlaten om plek te maken voor Noorse gevangenen. De zes hadden een rechtszaak aangespannen. ‘ We hebben samen van afdeling K een succes gemaakt,’ zei er een,’ het is in niemands voordeel als dit ongedaan wordt gemaakt.’ Ze willen hun oude leventje terug. 
Nee, neem dan mr. Sweat en mr. Matt die op spectaculaire wijze uit een New York state gevangenis ontsnapten. Het waren charmante psychopaten. Een van hen, mr. matt, kon goed schilderen. Hij maakte een schilderij van de familie van een bewaakster die hem als dank een schroevendraaier gaf. Hun ontsnapping had alles weg van een filmscenario en dat is niet toevallig. De gevangenen zijn sterk beïnvloed door Hollywood. Het briefje met een lachend Chineesje erop en de tekts 'have a nice day', maakt dat duidelijk.  In Nederland kennen we die ‘can do’ mentaliteit niet. Hier gaan we een potje lopen klagen en proberen we via de rechter onze X-box terug te krijgen. Het is natuurlijk veel creatiever als je probeert te ontsnappen. Ook beter voor de hersenen, lijk me.

Heidens ritueel

 
De excursie liep vandaag op allerlei manieren uit de hand. Op een leuke manier vond ik zelf. Een belangrijk deel van de tocht gaat over prive terrein. Meestal gaat dat goed. Als je doet alsof je daar hoort is het meestal geen probleem. De politie betrapte ons echter toen we met vijftien man over een hek klommen. We hebben ook gerend toen een man zijn honden op ons dreigde los te laten.Toch wil ik ook even zeggen dat anderen het helemaal niet erg vonden dat we over hun terrein liepen. Zo werden we welkom geheten in een evangelisch kerkje, de eerste die in een plattenbauw omgeving in Berlijn is gerealiseerd. Dat terwijl ik kort tevoren nog een heidens ritueel had voltrokken op een offereiland ergens op een uithoek van de Vietnamese markt. De verschillende lagen van de werkelijkheid schuiven op een gevaarlijke manier over elkaar in Lichtenberg.

Verdronken in de spulletjes rivier

 
Ik heb voor B-tours een tour bedacht door Lichtenberg en vandaag was de eerste dag dat ik met een groep op pad ben gegaan. We gingen onder andere door de Madeinchina rivier en dat heeft helaas tot wat slachtoffers geleid. Ik had de mensen moeten waarschuwen dat we er snel doorheen moesten gaan om te voorkomen dat je erin wordt gezogen. Want dat gebeurd, voordat je het weet wordt je shopping instinct aangesproken en eindig je met allerlei troep die je niet wil. Een wc bril met dolfijnen, plastic bloemen of zelfs een tatoeage, het kan allemaal in de Dong Xuan center.

Eenvouidge uitwerpselen

Vanavond moest ik een presentatie geven in de galerieruimte van Paulus Fugers. Na mijn presentatie over duiven, Ghanese autowerkplaatsen en buitenwijken, sprak ik met de heer Fugers in het Duits. Het gaat steeds beter, maar het is nog een beetje een gevecht om sommige woorden te vinden. Na een half uur kwam ik er pas achter dat hij Nederlands is. Een grapje van hem. Paulus woont al sinds 1982 in Berlijn en de val van de muur had hij helemaal niet zien aankomen, althans niet in die vorm. ‘Alsof ze zeiden dat alles waarvoor ze stonden niets te betekenen had,’ zei Paulus. Maar ook hij weet dat ze in de DDR gewoon bankroet waren. Hij haalde ook Berthold Brecht nog aan die had gezegd dat de Oost Duitsers vooral de tijd zouden gaan verliezen. Daarna spraken we over aardige spraakverwarringen tussen het Duits en het Nederlands. Deftig betekent eenvoudig in het Duits en mist betekent uitwerpselen. Het werd nog een leuke avond.

Hackers en krakers

 

Vandaag heb ik met een Amerikaanse vriend, Alan Smart, dumplings gegeten in Prenzlauer Berg. Ik vond het niet wat, mij teveel deeg. Alan is een soort freelance architectuur docent. Hij organiseerde een congres in Berlijn, een jaar geleden, maar is blijven hangen omdat het super goedkoop is voor hem. Hij is geïnteresseerd in de jaren zeventig, provo en de krakersbeweging. Hij weet er meer vanaf dan ik. Alan vertelde dat er na een witte fietsenplan zelfs een witte auto plan was waarbij je kon betalen met een magnetische kaart nog voordat er creditcard bestond. Dit plan heeft ook gefunctioneerd in Amsterdam in het begin van de jaren zeventig. Nooit van gehoord. Hij vertelde dat een groep krakers op de Nieuw markt hun eigen telefoonsysteem in elkaar schroefden om te waarschuwen als de politie eraan kwam. Later verzonnen een aantal van hen, waaronder de hacker Rop Gonggrijp XS4all. Volgens Alan had Nederland, of Amsterdam, een soort Silicon valley kunnen zijn. Er misten alleen een paar ingrediënten. De belangrijkste was; financiers.

Toeval

Ik ben Mysteries van Knut Hamsun aan het lezen. Het exemplaar dat ik hier vond is een pocketuitgave van Picador en valt volledig uit elkaar, maar dat doet niets af aan het leesplezier. Meneer Nagel komt in een fel geel pak aan met een stoomboot, maar stapt niet snel genoeg vanaf boord. Terwijl zijn spullen reeds naar het hotel worden gestuurd vaart hij weer weg en komt pas na een paar dagen aan in het dorp, met een koets over land. Dat is een sterk begin van de roman. Zijn gedrag schippert tussen berekenend en ingegeven door een soort naïviteit. Hij houdt voortdurend allerlei verhandelingen tegen mensen. Hij deelt her en der geld uit, suggereert rijk te zijn, wat niet noodzakelijkerwijs zo is en hij suggereert viool te spelen. HIj verbied mensen te praten over het geld dat ze hebben gekregen. Zo gaat het maar door. Iedereen wordt uit zijn evenwicht gebracht. Het is alsof hij de personficaties is van het toeval. Hij komt langs om te sleutelen aan de zogenaamde lotsbestemming van de dorpelingen. Dit is een bijzonder knap geschreven boek en lijkt erg modern. Toch stamt het reeds uit 1892.

Seks met een dolfijn

 
Een vriendin van J kwam eten, ze was net terug uit Campania in Sicilië waar ze heen moest voor een congres over afval en voroal over het verzamelen van bewijslast voor het illegaal dumpen van afval. Een hopeloze zaak. Ze had kaneel likeur meegenomen. We hebben het gehad over Sicilië en later over een jongen die seks had met een dolfijn in Florida. Een droevig verhaal naar ik begreep. De dolfijn schijnt de eerste avances te hebben gemaakt. Hij geeft wel toe dat het vreemd is maar beweert tegelijkertijd dat deze relatie niets met bestiality te maken heeft. Bestiality gaat over het hebben van seks met dieren waarbij het dier wordt gezien als een onwillig slachtoffer. Dat hoeft waarschijnlijk niet zo te zijn. We vonden met z'n drieen dat je misschien best een gelijkwaardige seksuele relatie kan hebben met dieren, maar toen hadden we al redelijk wat kaneel likeur op. Er is een documentaire over deze man gemaakt. Zie hier de trailer. Uiteindelijk kon de relatie verder niet doorgaan en de dolfijn pleegde zelfmoord. Naar het schijnt kunnen ze zelf hun luchtpijp dichtknijpen tot ze stikken. Het klonk me in d eoren als een Griekse tragedie. We namen nog wat kaneel likeur en spraken verder over de schoonheid van handgeschreven brieven. J en zijn vriendin geloven in de handgeschreven brief, ze denken dat die een andere kwaliteit heeft omdat je meer moet nadenken voordat je iets opschrijft. Ik geloof daar niet in, maar mijn handschrift is dan ook niet te lezen. Ook emails kunnen goedgeschreven zijn. 

Fahrbereitschaft

 
Vandaag was ik voor research bij een agglomeratie van garages, een oud tankstation en gebouwen waar kunstenaars in zitten. De plek wordt Fahrbereitschaft genoemd en was een Hochsicherheitszone. Van hieruit mochten de klasse vijanden door de het oostelijk deel van de stad rijden met oost Duitse chauffeurs. Je had hier alles om een auto aan de praat te houden. Ik begreep dat de mensen die hier werkten zeer tevreden waren omdat ze er een luxe leventje op na hielden. Er was een sauna, een kegelbaan en een bar. Natuurlijk kwam er ook westerse valuta binnen. De Fahrbereitschaft was een tussenruimte waar Oost en West konden mixen.

Poppentheater

Gisteravond waren we even op bezoek bij een vriendin in Neu Koln. Zij werkt in een poppentheater en ze kwam terug van een voorstelling. Wij kwamen terug van een excursie door de Oostblokflats. Buiten in het hof spraken we even haar Libische huisgenoten. Het poppenmeisje had hen in huisgenoten. De Libiërs zijn hier om operaties te ondergaan. Schotwonden opgelopen in de strijd tegen Qadafi. Geen verse wonden dus, maar oude. Er moesten ellebogen en schouders gerepareerd worden. We kregen vlierbesbloesem siroop met witte wijn te drinken. ‘De Libiërs zijn er nog?’, vroegen we. ‘ Ja, ze gieten zich elke dag vol met drank,’ zei het poppenmeisje en wij deden dat vervolgens ook. We goten ons vol. We hadden weliswaar niet tegen Qaddafi gevochten, maar het bezoek aan Marzahn en de indrukken van de Oostblokflats waren ons niet in de koude kleren gaan zitten.