Signaal

Een van de meest schimmige onderdelen van het Nederlands recht is het gedoogbeleid rond de cannabis kweek. Sinds we weten dat bij defensie en politie tientallen mensen zijn opgepakt wegens grootschalige fraudepraktijken, hoeft het niet te verbazen dat ook het gedoogbeleid misschien gehandhaafd wordt omdat sommige mensen van de overheid hier zelf beter van worden. Enkele hoge functionarissen krijgen vast geld van criminelen om de teelt illegaal te houden. Anders valt het immers niet te verklaren. Vandaag werd een echtpaar in Groningen door de rechter schuldig bevonden aan het kweken van cannabis, maar ze krijgen geen straf opgelegd. Het is voor het eerst dat een rechter dit zo doet en het is een krachtig signaal naar de beleidsmakers in Den Haag om nog eens goed naar dit beleid te kijken.

politieke kickstarter

Een vriend wees me op het interview met Peter Thiele in de Groene Amsterdammer. Ik kende hem niet, maar hij is rijk geworden met PayPal (internet betaalmethode). In de Groene waren ze lovend over hem. Hij zit ook op de lijn met Piketty. Thiele zegt namelijk dat we met ons geld eigenlijk niet zo gek veel nuttige dingen doen, we pompen het rond en maken nog meer geld.

Hij zegt: "Een samenleving die niet droomt eindigt met Twitter als symbool van vooruitgang"

Thiel is een schreeuwlelijk, maar hij heeft wel een goed punt. Dan Carlin, een andere schreeuwlelijk, heeft trouwens het idee dat we met dat internet wel degelijk wezenlijk dingen zouden kunnen doen. Hij denkt dan met name in de richting van het vastgeroeste politieke systemen van Amerika. Hij zegt dat als er een Republikeinse kandidaat staat te debatteren met een Democraat, dat  ze het nooit over dingen zullen hebben die hen allebei schaadt. Bijvoorbeeld over het aannemen van enorme grote sommen campagne geld. Als je een derde kandidaat hebt, die op een andere manier is binnengekomen, dan kan het daar ineens wel over gaan. 

Carlin denkt aan een politiek soort kickstarter. Bij kickstarter wordt je geld pas geïnd op het moment dat het project daadwerkelijk doorgaat. Je zou zo ook op een kandidaat kunnen stemmen die helemaal niet bij een politieke partij behoort maar wel een goed idee heeft. Via kickstarter miljoenen stemmen vergaren en die figuur dan lanceren om orde op zaken te stellen. Dat is het visioen van Dan Carlin. Ik denk dat Peter Thiel zo'n project wel zou willen financieren. 

Wijn

Vanavond dronk ik wijn bij de buurjongen. Een vriend van hem zei dat hij geen tv meer keek omdat je er alleen maar dommer van wordt. Hij zei: ’Henk en Ingrid weten precies dat ze zeventien moeten invullen op de vraag:' welk cijfer komt er na MH?"' 
Ook ging het over het koningshuis en dat het afgeschaft dient te worden. Daar ben ik het mee eens. Robert Vuijsje mocht vandaag in de Volkskrant weer zijn Zwarte Pieten stokpaardje bereiden. Hij had het erover dat de samenleving nu eenmaal veranderd is en dat we nu eenmaal niet kunnen vasthouden aan het verleden. Daarom moet Zwarte Piet eruit. Prima, maar dan moet volgens die redenering ook het koningshuis eruit en met meer reden. De machtspolitiek en vunzigheden die de Oranjes hebben uitgehaald, zijn ook grenzeloos en het koningshuis is niet alleen symbolisch. In tegenstelling tot Zwarte Piet kosten ze hartstikke veel geld. Laten we gewoon alles afschaffen, dat is het beste. Maar het is waarschijnlijk net als die discussie over ritueel slachten. Je wil eigenlijk de bio-industrie aanpakken, maar die zijn te machtig dus richt je je op iets symbolisch. Nu ook weer; aristocratie is niet van deze tijd, maar je pakt Sinterklaas zijn personeel af want Sinterklaas bestaat toch niet en kan zichzelf dus ook niet verdedigen.

Parapluuverzet en narco-politiek

We kijken momenteel allemaal naar Hong Kong en de protestmarsen die er plaatsvinden in naam van de democratie. China probeert de status quo te handhaven van een sterke centrale overheid. Ian Buruma beargumenteert dit weekend in de Volkskrant dat het beter zou zijn als China het model zou volgen van Hong Kong met een aparte rechterlijke macht. Hij geeft zelf toe dat dit een illusie is.
Ik moet zeggen dat de reactie van Peking nog meevalt. Ik heb nergens tanks gezien, alleen traangas. Dat is niets vergeleken met wat er 26 september in de Mexicaans stad Iguala is gebeurd. De politie had huurmoordenaars ingehuurd om op studenten te schieten. Een gevild lijk van een student werd na de protesten op straat gegooid. De politie die de drugskartels inhuurt om smerige klusjes uit voeren, het is de realiteit van narco-politiek. Dat je in Hong Kong tenminste nog demonstraties kan hebben met parapluutje stemt hoopvol. Mexico daarentegen lijkt hopeloos ten onder te gaan in een geweldsspiraal. Lees dit uitstekende artikel over wat er in Iguala is gebeurd.

Tolkien-gelovigen

In de Volkskrant lees ik over Tolkien-gelovigen. Mensen die het boek Lord of the Rings net zo letterlijk interpreteren zoals sommige Christenen de bijbel. Ze zien JRR Tolkien als een Sjamaan (dat lijkt me correct, eerder sjamaan dan schrijver). Deense onderzoeker Markus Davidson promoveert op dit fenomeen aan de universiteit Leiden. Davidson: ‘Ooit waren ook het Christendom of de islam nieuw, waren het verhalen die mensen al dan niet grepen. Bij Tolkien-gelovigen zie je dat allemaal hier en nu gebeuren. Hun fascinaties, hun redeneringen dat het allemaal echt waar is, ook al lijkt het fictie. Zo ontstaan religies dus.’

Ooit geloofde ik ook in hobbits en vooral in de ring. Sterker nog; die ring had ik. Waarschijnlijk was deze afkomstig uit mijn moeders sierradenkistje. Ik schilderde deze ring goudkleurig en begroef hem in een sigarenkistje naast het schuurtje voor ons huis. Dat was noodzakelijk om de ring op te laden met haar bekende krachten. De films hebben de boeken geen goed gedaan, sinds dien ben ik mijn geloof een beetje kwijtgeraakt. Inmiddels ben ik een heimelijke fan van Game of Thrones. Ook een fictieve wereld met draken en ridders, maar dan met een uitzonderlijk rauw randje. De ridderwereld, zo blijkt uit game of Thrones, is vooral veel façade. Achter die façade van trouw en trots en heldhaftigheid gaan list, bedrog en vunzigheden schuil. Dat is een wereld waarin ik wel kan geloven.

Het huis is af, nu nog een baan.

Dit weekend heb ik voor het eerst gordijnen opgehangen in de slaapkamer. Al die tijd hing er een fluwelen lap gedrapeerd over het stuk ijzer waarmee het bovenste raam kon worden opengezet. Ik kon er tevreden naar kijken, want de lap zag er uit als iets tijdelijks. Zo behield ik de illusie dat we binnenkort wel weer een keer zouden verhuizen. Niet dat ik per se wil verhuizen, maar het idee dat je ieder moment weg kan zijn, is prettig. De gordijnen dienden zich aan, zoals wel meer dingen in ons huis zich hebben aangediend. We hebben zelfs sinds kort een bank. Nu de gordijnen er daadwerkelijk hangen, na acht jaar, is de inrichting compleet zou je kunnen zeggen. Het huis is af, nu nog een vaste baan. Die dient zich vooralsnog niet aan. 

Roofdierdiplomatie

Poetin is een dierenvriend. Onlangs liet hij een Siberische tijger los in een afgelegen gebied van Rusland, lees ik in het NRC. Het beest is nu de grens overgestoken met China, waar de overheid aldaar bloed nerveus van geworden is. In China wordt flink gejaagd op de tijger vanwege het bijgeloof dat diens gemalen botten goed zouden zijn tegen reuma.
Ze hebben in allerijl vallen weggehaald en sturen zelfs runderen in de richting van het dier als voedsel. Ik heb het gevoel dat hier een nieuwe vorm van diplomatie aan het werk is die goed uitpakt voor de tijger in dit geval. We noemen het roofdierdiplomatie.

Boodschapjes Kunst

Kunstenaars die een punt willen maken, zijn eigenlijk geen kunstenaars. Zogenaamde geëngageerde kunst heet dan; slaapverwekkende clichés, zul je bedoelen. Denk aan het opgeblazen werk van Jonas Staal dat bol staat van het politiek engagement, maar artistiek gezien weinig oplevert. Het verrast niet, het verwondert niet, het is niet verwarrend genoeg. Die man is veel te letterlijk in zijn werk om als kunstenaar serieus te nemen. Toch is Jonas Staal nog origineel vergeleken met iemand als Dries Verhoeven. Zijn laatste project in Berlijn waarbij hij vanuit een glazen huis via internet contact maakt met andere homo’s om zijn niet seksuele behoeftes te bevredigen (hij nodigt mensen uit om te komen schaken of ontbijten) heeft een rel veroorzaakt. Mensen voelen zich terecht in hun privacy aangetast omdat al die berichten live werden geprojecteerd op een scherm in het huis.  Bij kunst gaat het er niet om dat je anderen ontmaskert, maar jezelf. Als je het punt wil maken dat we allemaal in een glazen huis wonen, dan is dat wel een heel uitgekauwd boodschapje. Bovendien is het slaapverwekkend en voor de hand liggend uitgewerkt. Ooit heeft iemand bedacht dat kunst moet shockeren. Vanaf dat moment is kunst ook saai geworden. 

Onze gevangenen raken op

Er is al een tijdje gedoe in de gevangenissector in Nederland. Fred Teeven wil bezuinigen en er staan een hoop banen op de tocht.  Volgens FNV onderhandelaar Frans Carbo wordt de werkdruk veel te hoog en zal dat gevaarlijke situaties kunnen opleveren in de gevangenissen.

Vreemd genoeg wordt dit nieuws nauwelijks vanuit dat andere perspectief bekeken, namelijk dat er steeds minder criminelen zijn om op te sluiten. In 2013 zaten er zo’n elf duizend mensen vast. We hebben al gevangenen uit België gehaald om Tilburgse cellen te vullen. Er schijnen besprekingen te zijn met Duitsland om hetzelfde te doen voor Duitse criminelen. We hadden al Den Haag als 'international city of justice'. We zouden ook groot kunnen worden in het gevangeniswezen. Bovendien maak je het dan ook af. We berechten en sluiten op: The Hague City of justice and incarceration.

Het dalende criminaliteit cijfer zo opmerkelijk dat in 2009 The Young Turks (TYT) er al een item over maakten. Ter vergelijking: In de VS zitten ongeveer 2 miljoen mensen vast.

Mandala van de Koerden

Mijn schoenen waren weer puik in orde. De witte zolen onder rode bordeelsluipers zaten vast, de hakken waren vervangen.
Ik zei tegen mijn Koerdische schoenmaker dat de koerden in Irak, Syrië, Iran en Turkije zich moeten verenigen om een staat van de grond te krijgen. Dat stond vanochtend in de Volkskrant. Hij was het met me eens. Een van de manieren om dat te bereiken was volgens hem door PKK leider Abdullah Öcalan vrij te krijgen uit het Turkse gevang. ‘Als dat lukt dan kan zo’n coalitie wel plaatsvinden. Ze zullen een soort Mandala van hem maken.’
De Turken hadden Öcalan met behulp van de Mossad in 1999 opgepakt in Kenia. Onder druk van de Europese Unie werd zijn doodstraf omgezet tot levenslang. Hij zal waarschijnlijk ook alleen door Europese druk vrij kunnen komen. Ook moet Europa een Koerdische staat ondersteunen. Dit alles zou ook Europa goed doen. Dit wordt de lakmoesproef voor de toekomst van de Unie. Durft het leiderschap te tonen? (Abdullah Öcalan lijkt trouwens een beetje op Saddam, kwa uiterlijk dan)