Blijven drijven

Gisteren had ik een gesprek met landschapsarchitect Klaus Overmeyer die bezig is met een ontwikkelingsplan voor Tempelhof. Hij sprak ondermeer over Berlijn als een goede leerschool om met tegenslagen om te gaan (geldt dat niet voor heel Duitsland?)
‘In Nederland is het toch heel erg zo dat jullie het wel lekker vinden om in een huis met een tuin te wonen en lekker naar de supermarkt om de hoek willen gaan en dan lekker het huis in richten, in Nederland is alles heel vaak lekker.’
Dat speelt volgens Overmeyer in Berlijn minder een rol. Of dat nou noodgedwongen is of niet, men vindt het daar veel belangrijker om vrienden te hebben en een netwerk waarbinnen je kan uitruilen dan veel geld en een carrière. Er zijn veel mensen, vooral in de creatieve hoek, die zo leven. Hopen op een opdracht en zo niet dan maar even wat anders doen. Maar het streven is om uiteindelijk op dat netwerk te kunnen blijven drijven. Overmeyer had het over een vriendin van hem die in het theater werkt, een kind heeft en onlangs lesbisch is geworden. Die moet dus de spreekwoordelijke touwtjes aan elkaar zien te knopen. Toch verkiezen veel mensen het om zo te leven, zonder alle noodzakelijke verzekeringen om het lekker te hebben. Deze groep heet dan ook niet voor niets das neue prekariat.

Hel

Een pak fruit biscuit, twee zeeuwse bolussen, een zak krentenbollen en een fles water. Deze spullen heb ik zojuist aangeschaft bij de AH, maar het is de vraag of het voldoende is om de hel van een busreis naar Berlijn te overleven. Ik vertrek vanavond om tien uur en kom dan om half tien ‘s ochtends in de Duitse hoofdstad aan. Gebroken, ongetwijfeld. Gelukkig heb ik pas om vijf uur morgen middag een afspraak.

Sociale Controle

Den Haag wil op verschillende plekken weer kiosken gaan plaatsen om op die manier de sociale controle te vergroten. De bemande kiosk was ook in de DDR een beproeft middel om de burger in de gaten houden, verteld stadsstedenbouwer Maarten Schmitt mij, om er lachend aan toe te voegen dat het meestal om invaliden ging die in de kiosken werkten dus hun post helemaal niet konden verlaten om eventueel in te grijpen. Ik vind de kiosk hoe dan ook een sympathiekere vorm van sociale controle dan de starende blik van veiligheidscamera.

Superbacterie

Op de blog BLDG blog stond het volgende bericht over de gevolgen van farmaceutische milieuverontreiniging in India (http://bldgblog.blogspot.com/2009/01/hydro-pharmacology.html). Sommige rivieren in India zijn beroemd omdat ze een geneeskrachtige werking zouden hebben. Nu hebben wetenschappers het bewijs gevonden dat dit in zekere zin waar is. Sommige rivieren zijn zo verontreinigd met geneesmiddelen dat je volgens een Duitse arts met een slokje van dat water in een klap bent genezen van een hele hoop dingen. De vraag is voor hoe lang. Want doordat deze medicijnen in contact komen met bacteriën, worden die steeds resistenter.
Het milieu vraagstuk dat verbonden is aan de opkomst van de nieuwe economische wereldmachten, wordt eigenlijk steeds urgenter. Het gaat niet om de war on terror, maar om de onzichtbare dreiging van bacterieeen en virussen die zich middels processen van globalisering steeds makkelijker over de aarde verspreiden. De vraag is alleen hoe je te verdedigen tegen de superbacterie uit India of de vogelgriep uit China die dit weekend ook al weer twee mensen levens heeft geëist.

Rassenleer

Het Nederlands Forensisch instituut doet onderzoek naar de mogelijkheid om via iemands DNA heel nauwkeurig te kunnen achterhalen waar die persoon vandaan komt. Dus als iemand in Nederland asiel komt aanvragen en hij is zijn pasoort kwijt en zegt uit Sudan te komen, dan kunnen we binnenkort nagaan of hij ook echt uit Sudan komt en niet uit Ghana waar het relatief rustig is. Eerlijk gezegd lijkt me dit een dubieuze techniek. Want zijn de grenzen van Afrikaanse landen niet willekeurig getrokken door de Europeanen? Het kan dus best zo zijn dat iemand die uit ivoor kust is gevlucht vanwege interne conflicten vanwege zijn DNA wordt teruggestuurd naar Ghana.Dan is er ook nog het morele probleem. Terwijl we in de media en culturele productie over elkaar heen buitelen in het maken van excuses over slavernij en de theorieën over rassen hierarchie inmiddels als onwetenschappelijk zijn bestempeld, werkt de wetenschap rustig door om het tegendeel te bewijzen. Er bestaat wel degelijk onderscheidt tussen de Europeaan en de Afrikaan: De één mag blijven en de ander wordt teruggestuurd.

Niemand kan garanderen dat ze onschuldig zijn

‘Nederland wordt gezien als een gastvrij en tolerant land, waarom wil je die mensen niet hebben?’, dit vroeg een BBC journalist aan tweede kamer lid Martin Haverkamp op de radio naar aanleiding van de vraag waar de 60 gevangenen naartoe moeten die nu nog in de te sluiten gevangenis op Cuba aanwezig zijn. Journalisten weten dat je politici het beste kunt prikkelen met clichés. Nederland is sinds de zeventiende eeuw met een kleine opleving rond Den Uil natuurlijk allang geen gastvrij land meer. Maar Haverkamp was niet onder de indruk. ‘We hebben G-Bay altijd veroordeeld en we vinden dat ze het zelf maar moeten oplossen.’ Dat is natuurlijk wel wat bekrompen: Instemmen met een oorlog tegen terrorisme, zo’n kamp is in feite niets anders dan het verlengde van die oorlog met andere middelen, en dan niet willen meewerken aan een oplossing om de wantoestanden tegen te gaan. Haverkamp legt uit waarom hij dat niet wil:’Niemand kan garanderen dat ze onschuldig zijn.’
Dat is een wat verwarrende uitspraak want het betekend in feite dat als die garantie tot onschuldigheid wel gegeven kan worden, ze dus ook wel welkom zijn.Ik zou zeggen niet veroordeeld is dus ook niet onschuldig. Bovendien is de kans veel groter dat er allang tientale terroristen in Nederland wonen dan dat er nieuwe uit Guantanomo bijkomen.

Charles en Le Roy

Naar aanleiding van diens 60ste verjaardag zond de BBC een documentaire uit over prins Charles. Hij vertelde over het genot dat hij beleefd aan het feit dat hij ieder jaar weer meer orchideeën telt. Xharles blijkt een fanatiek voorvechter van biologische landbouw, iets dat uit zijn hrt lijkt te komen. dit komt hem op felle kritiek te staan
uit de landbouwsector. Maar dat kan hem niet schelen.’we kunnen niet dingen van de aarde blijven vragen zonder er iets in terug te stoppen.’
Op maandag vertelde Louis le Roy (http://www.stichtingtijd.nl/)mij hetzelfde. Of liever gezegd hij draaide het om: Hij stelde dat we menselijke energie in de natuur moeten blijven stoppen en dat de natuur dan als vanzelf mee doet. mar hij merkt op dat we niks met onze energie doen, we hangen maar rond en kijken televisie.En we vliegen wat rond in vliegtuigen wat nergens goed voor is. Hij heeft niks met technologie zegt hij terwijl hij me een foto van dat vliegtuig in de Hudson laat zien.’ Dat is toch waanzin, we vervoeren de mens als bulkgoed anders kan het niet uit. De directeur van schiphol zegt zelfs dat hij niets verdiend aan het vliegen maar alleen aan het winkelen.’
Volgens Le Roy hadden we bovendien alle banken moeten laten omvallen omdat we over tien jaar met hetzelfde probleem zitten. Charles zegt over zijn biologische landbouw dat het er uietindleijk wel van zal komen omdat we ertoe gedwongen zullen worden: ‘veranderingen gaan heel langzaam, ik ben vermoedelijk tachtig voordat ik iets van een verandering zie.’ Le Roy is nu tachtig en het enige dat hij heeft bewerkstelligd is dat zijn projecten de komende honderd jaar worden door ontwikkeld. Beide mannen klagen trouwens dat het leven veel te kort duurt en dat je in de tijd van een leven zo weinig kan doen. Misschien dat de technologie daar in de toekomst verandering in kan brengen.

Vriendengroep

In de VPRO gids stond een grappig interview met Jorik de Bakker (20) die mee doet aan het programma Top Gun Holland, op de vraag hoe hij staat tegenover vliegen in oorlogsgebied, antwoordde hij:”Als je vriendengroep onder vuur ligt, kun je als f16 piloot concreet ingrijpen en zo zorgen voor een veilige terugkeer.“
Het woord vriendengroep is hier wel goed gekozen. Zo’n Middelkoop bijvoorbeeld is duidelijk niet helemaal geaccepteerd in de vriendengroep, maar hij claimt wel de leider te zijn. Dat wekt irritatie. Het is een beetje als met dat schaatsongeluk van hem. Hij denkt dat hij het kan, hij gaat er ook voor, maar hij ontbreekt de techniek en de souplesse om vooruit te komen en dan gebeuren er dus ongelukken.

Follies

In het boek pleasure pavilions and Follies in the gardens of the ancien regime (Bernd H. Dams, Andrew Zega) lees ik het fascinerende verhaal van Madame de Pompadour, de perfecte maitresse van Louis XV. Het duurde twee jaar om haar bezittingen te veilen en toch kon ze in een brief schrijven dat materiele zaken haar niet interesseerden. Haar ware devotie lag bij Louis XV waarvoor ze alles deed om hem te plezieren. Daar kreeg ze veel macht voor terug en kon zelfs ministers ontslaan met een slap excuus. ‘As with Louis XIV , Madame de Pompadours sense of mission forced her to modulate her personality to achieve her ends, thus making her true self essentialy unknowable and creating a mythic persona that became the embodiment of her age.’
Je ware persoonlijkheid verbergen achter een gecnstrueerde follie is vandaag de dag natuurlijk gemeengoed onder publieke figuren.De grap is natuurlijk wel dat het onderscheid tussen follie en orgineel nauwelijks nog te maken is, of liever gezegd ze zijn allebij even echt.

De zuigende werking van een verhaal

Ik sprak vandaag met Tim Laning van het in Leeuwarden gevestigde Grendel Games. Ik moest hem spreken over de opkomende game industrie in het noorden des lands. Hij vertelde hoe intensief de research is dat vooraf gaat aan de ontwikkeling van zo’n virtuele wereld. Grendel Games heeft een ‘skeleton crew’ van vijf man, maar bij de ontwikkeling van een spel worden soms wel vijftig mna ingeschakeld. Als je bijvoorbeeld een hele ingewikkelde Alien wilt ontwerpen met vijf poten en acht koppen, moet je zorgen dat het beest anatomisch gezien goed klopt en op een natuurlijke manier beweegt. ‘Daar heb je dan echt iemand voor nodig met verstand van anatomie.’ , vertelt Laning. Ook stelt hij dat het van groot belang is dat je weet waar bepaalde stereotypes vandaan komen om ze goed toe te kunnen passen. Als voorbeeld noemt hij de film Matrix. ‘Er lopen daar kungfu vechters in rond met lange jassen aan. Maar kijk je naar de Chinese geschiedenis dan zul je nooit kungfu vechters in lange jassen treffen, dat is volkomen flauwekul.’
De lange jas blijkt een attribuut te zijn die oorspronkelijk toebehoorde aan de ‘bad guys ‘ uit oude cowboy films. Later zijn die typische ‘bad guys’ juist de ongepolijste ‘good guys’ geworden. Good guys met een ruw randje, als het ware..
Wel grappig dat de bad guys in de matrix dus juist korte jasjes dragen. In veel opzichten lijkt het maken van Games op de literaire productie en het maken van films, het verhaal moet kloppen anders haakt de lezer of toeschouwer af. Bij games is het vreemde dat het verhaal in het begin verteld wordt om uit te leggen waar de speler mee bezig is maar daarna speelt het geen wezenlijke rol meer. Het verhaal heeft de speler opgezogen en die maakt er nou deel vanuit. Laning denkt dat de game nog oneindig veel mogelijkheden in zich draagt.‘We zitten nog volledig in de beginfase, er gaat nog veel meer gebeuren dan dit. Vergelijk het met de film begin twintigste eeuw, in die fase zit de game nu ook.’