skip to main |
skip to sidebar
Michael Hebb is innitiatiefnemer van een platform dat het praten over de dood in Amerika wil stimuleren. 75 procent van de Amerikanen schijnt thuis te willen sterven, slechts 25 procent krijgt het voor elkaar. Hebb stelt dus voor hier meer open over te praten en hij denkt dat het een goed idee is om dit tijdens een maaltijd te doen.
‘The dinner table is the most forgiving place for difficult conversation. The ritual of breaking bread creates warmth and connection, and puts us in touch with our humanity. It offers an environment that is more suitable than the usual places we discuss end of life.’
Eten is per definitie een goed moment om moeilijke zaken te bespreken. Een vriend stelde eens een open relatie voor aan zijn vriendin tijdens een maaltijd. Hij kreeg pudding in zijn haar. Dat is toch een teken van liefde.
Het artikel ‘The Wetsuitman’ uit het Noorse Dagbaldet is een van de beste stukken die ik tot nu toe gelezen heb over migratie. De schrijvers beginnen, na de vondst van een wetsuit en een paar stoffelijke overschotten aan een zoektocht naar de identiteit van deze mysterieuze zwemmer. Ze komen uit in Nederland waar ook een wetsuitman was gevonden op Texel. Resercheur Welzenbagh komt aan het woord:
There were not many physical characteristics to go on. The only thing Welzenbagh noticed was that the body had very dark hair.
“I thought he might be from Spain. There are not many other places
in Europe where you see that hair colour, in any case, not amongst
ethnic Europeans,” he says.
When the wetsuitman was found, four windsurfers were reported
missing in England. The main theory in the first days was that one of
them had floated ashore. The windsurfers had however already been found.
The same went for a French diver who went missing outside Normandy.
Still, Dutch media reported that the body found on Texel was a diver
from France.
“This was of course wrong, but even at our meetings he was known as the diver. I didn’t like that,” says Welzenbagh.
“We had no way of knowing what kind of water sports he had been
doing. If we called him the diver, I was afraid we would overlook clues
that could help us. I said 'from now on, we will call him the
wetsuitman'.”
De Noren komen uit in 'de nieuwe jungle' een vluchtelingenkamp in Calais waar de mannen uit zijn weggevlucht met het idee naar Engeland te zwemmen.
Edy, mijn wasmachine, is overleden. Het apparaat was misschien 15 jaar oud. De aandrijfriem liep er de hele tijd af. Ik schroefde voorzichtig haar ruggetje open en legde liefdevol de riem er weer op en toen leek ze het weer te doen. Edy was mijn steun en toeverlaat, maar nu leek zijj wel op een grommend roggelend beest. Het wassen ging niet meer van harte. Er leken stukken metaal in de trommel te zitten en na een tijdje begon de motor te roken. Ik belde Sam en Sam witgoed in Den Haag. Sam nam op. ‘Oh ik hoor het al, de kogellagers.’
‘Ah,’ zei ik, ‘Kan je daar nog wat aan doen?’
‘We kunnen langskomen en dan kijken we ernaar en dan ga ik je hetzelfde vertellen wat ik je nu vertel alleen kost het dan geld.’
‘Nemen jullie de oude wasmachine mee als ik nieuwe bestel?’, vroeg ik.
‘Ja dat kan, maar we kunnen de trap niet op. Onze chauffeur is door z’n rug gegaan.’
Die chauffeur was natuurlijk de andere Sam, dacht ik. Of hij is het zelf, dat kon ook nog. Ik bedankte hem en zei dat ik even ging nadenken over de volgende stappen. Wasmachines zijn loodzwaar. Die moet je niet zelf naar beneden tillen, zelfs niet wanneer je er na jaren een hechte band mee opgebouwd hebt. Ook Edy zou dat niet gewild hebben.
Vandaag was ik bij een lezing van Machteld Huber die een nieuwe definitie van gezondheid heeft gelanceerd naar aanleiding van het feit dat ze als arts zelf een paar keer flink ziek is geweest. De WHO (World Health Organisation) hanteert een definitie uit 1948: Health is a state of complete physical, mental and social well-being and not merely the absence of disease or infirmity. Machteld Huber’s definitie gaat uit van de kracht van het individu. Huber heeft voor haar theorie geput uit onderzoek naar de holocaust overlevers. Uit onderzoek is gebleken dat er drie parameters zijn waarmee de kansen van overleven worden vergroot.
1. Je moet je bewust zijn van je omgeving en weten waar je bent.
2. Instaat zijn invloed op je omgeving uit te oefenen.
3. Zin geven aan je omgeving door bezig te blijven.
Huber heeft daar nog een vierde aan toegevoegd en dat is dat je verbonden blijft met je sociale omgeving.
Iedereen is het erover eens dat fysieke gezondheid belangrijk is, maar de gevoelswaarde wordt eigenlijk onderschat. Met name beleidsmakers lachtten dit aspect weg volgens Huber. Ziedaar de definitie van een specifiek soort wetenschap dat vandaag de dag de boventoon voert. Jij kunt je wel goed voelen, maar volgens onze metingen ben je ziek.
Het zal dus ook nog wel even duren voordat de nieuwe definitie wordt doorgevoerd, al was het maar omdat er flink verdient wordt aan pillen en behandelingen.We zijn nog niet helemaal klaar voor preventie.
Het is al eerder gebleken dat steden, dat wil zeggen burgemeesters, effectiever met elkaar samenwerken dan landen. Zie hier een Tegenlicht documentaire over het onderwerp. Een paar dagen geleden schreef de burgemeester van Bareclona, Ada Calou, op haar facebookpagina dat er een netwerk van steden moet komen om migranten menswaardig op te vangen. ‘Of we helpen deze mensen vanuit de liefde die ons mens maakt of we verliezen allemaal onze menswaardigheid,’ schreef ze. Ook voegde ze eraan toe dat helpen de enige optie is omdat het onmogelijk is om heel Europa af te sluiten met hekken.
Vandaag waren we op een huwelijks jubileumfeest ergens op het platteland in de buurt van Zwolle. Het feest vond plaats in de tuin van het landhuis de Vollenhof, dat bij de familie van de bruidegom hoort, maar inmiddels voor dit soort gelegenheden wordt verhuurd. Kinderen konden geschminkt worden. Volwassenen ook. Het was een beetje koud, maar de Cumbia muziek maakte het weer goed. De bruid komt uit Colombia. Vreemd genoeg was het eten dan weer Indonesisch. Achteraf kan ik me herinneren een catering wagentje te hebben gezien. Het scheurde over de oprijlaan met eeuwenoude beukenbomen. De vliegende Indo stond er op het busje.
Geen bier meer drinken en geen hobby’s. Dat schreef Marin Licina gisteren over de hervormingen die nodig zijn om in Nederland de zesjescultuur van de universiteit te weren. Hij waarschuwde dat je anders geen kans maakt bij Google, McKinsey of Booking.com. Dat lijkt me een grove onderschatting van het hobbyisme. Juist ook omdat er tal van grote wetenschappelijke ontdekkingen buiten de universiteit werden gedaan. De universiteit is een logische ontmoetingsplek voor kritische geesten. Misschien zijn juist de dingen die net buiten de collegezalen gebeuren veel belangrijker. Licina is een pleitbezorger voor het topsectoren beleid waarin studenten hard werken om bedrijfsrobots te kunnen worden. Kritisch leren nadenken is niet meer de bedoeling, het gaat uiteindelijk om geld verdienen. En ach, biertjes drinken. We weten van onze koning hoe belangrijk dat eigenlijk is om met andere staatshoofden een band op te bouwen en economische belangen veilig te stellen.
Op de Stone staat een mooi essay van Crispin Sartwell over de vraag of er zoiets bestaat als ethische evolutie (Can we improve?)
Zijn we ethischer dan pakweg duizend jaar geleden? Waarschijnlijk niet. De mens is geneigd om zich opzettelijk te gronde te richten. Sartwell noemt mooie voorbeelden van Edgar Allan Poe en Mark Twain. Bij Twain wordt Huck Finn geteisterd door een slecht geweten omdat hij een slaaf (zijn vriend) helpt te ontsnappen. Hij wist dat het verkeerd was om een slaaf te bevrijden – dat was hem van kinds af aan wel ingeprent – en toch deed hij het.
Sartwell concludeert aan het einde van het stuk dat we dus wel ‘beter’ kunnen worden, al is het niet op systematische wijze, maar zonder dat we er erg in hebben, op haast perverse wijze.
Ik babbelde vandaag wat met een vriend die promoveert op de Franse filosoof Paul Ricoeur. We maakten er grappen over. Een proefschrift schrijven over Ricoeur is zoiets is als het rondstruinen in een ruïne waarin nog wat raamkozijnen liggen, een trap en vijftien deuren. ‘Dat is het euvel bij Ricoeur,’ zei mijn vriend. ‘Er zijn teveel deuren.’ De meeste deuren heb je niet nodig voor het huis. Ricoeur zei interessante dingen over wat vernieuwing betekent en hoe je daarover moet nadenken, maar hij nam de moeite niet het goed op te schrijven. Dat doen promotie studenten dan wel voor hem. Het is prettig om te merken dat dit soort onderzoek nog steeds mogelijk is aan de universiteit. Uiteindelijk heb je daar meer aan dan aan het zogenaamde ‘nuttige’ door het bedrijfsleven betaalde onderzoek.We weten niet eens meer wat vernieuwing betekent.
Als reactie op Trump, die 11 miljoen immigranten wil deporteren, schijnt gouverneur Chris Christie te hebben gezegd dat hij migranten wil volgen zoals FedEx pakjes volgt.
Dit stond er in de New York Times:
“At any moment, FedEx can tell you where that package is. It’s on the truck. It’s at the station. It’s on the airplane,” Mr. Christie told the crowd in Laconia, N.H. “Yet we let people come to this country with visas, and the minute they come in, we lose track of them.”
Het doet een beetje denken aan de gele ster die werd gebruikt om Joden te herkennen in de periode ‘40/’45. Het is schrikbarend om te zien hoe makkelijk xenofobie de kop opsteekt in een crisis periode. Volgens veel complotdenkers zal op 24 september van dit jaar de wereld vergaan. Misschien zijn de gigantische migratiestromen en de extremistische uitspraken van politici daar wel een voorbode van. Misschien roepen politici dit soort dingen alleen maar vanuit een oerinstinct die hen vertelt dat het afgelopen is.
