Mierenkalifaat

Terwijl we zo druk bezig zijn met de mensen vergeten we de dieren. Blijkt dat mieren allang een wereldwijd kalifaat hebben gesticht.

De vloek van Woldjer I

Op dertien september is het open monumenten dag met als overkoepelend thema ‘Op reis’. Voor de afdeling in Groningen zal ik een tocht organiseren langs het traject van het voormalige Woldjerspoor van Groningen naar Delfzijl. Vandaag was de eerste dag dat ik besloot eens te kijken welke route er gefietst kan worden. Een mooi excuus om weer eens rond te hangen aan de rafelranden van de stad. Op het Gideon terrein trof ik een alternatieve woongemeenschap die ooit een boten bouw- en repareergemeenschapje vormden.
Een vrouw herinnerde zich dat oude spoor nog wel want daar ging ze vroeger naar aparte bloemen en planten zoeken. Die groeiden volgens aar altijd in de buurt van spoorweg taluds. Het zou kunnen, misschien heeft het wel wat met het grind te maken. Achteraf denk ik dat ze een ander spoor bedoelde. Een oudere man, het zijn allemaal oude hippies die hier wonen, vertelde dat veel herenboeren in Groningen vroeger ook allemaal hun eigen spoorlijntjes hadden. Het noorden was een wirwar van sporen. Er reden vooral trams op.
Leuke verhalen, maar ik moest door. Ik had nog helemaal niets ontdekt dat ook maar enigszins verwees naar een spoorlijn. Een boer wiens land ik ongevraagd had betreden werd ineens lijkbleek toen ik hem vertelde dat ik opzoek was naar het oude Woldjerspoor. Hij zei:’ Diep in de nacht als alle andere geluiden zijn verstomd hoor je nog wel eens een stoomtrein voorbij komen, maar zeg dit niet tegen mijn vrouw!'  
Ik knikte en zei dat zijn geheim veilig was. Ik zou tegen zijn vrouw net doen alsof er niets aan de hand was. Maar ook ik weet wel beter; hier heerst de vloek van Woldjer.

Tandarts

De Britse premier David Cameron zei onlangs dat het kalifaat (IS) niet zoveel met
de islam te maken heeft. Ik ken de koran niet, maar misschien heeft hij gelijk. De islam wordt in elk geval flink misbruikt om hun daden te legitimeren en dat ze behoorlijk hypocriet zijn, staat vast. Enerzijds wordt het westen veracht, anderzijds kunnen ze helemaal niet zonder westerse wagens, wapens en zonnebrillen. Alleen moderne samenlevingen kunnen dat maken. Je ziet trouwens wel vaker dat dit soort revoluties vaak geleidt worden door mensen die in het westen zijn geschoold en daar hebben gewoond (zie Bin laden). Alleen hoger opgeleiden kunnen uiteindelijk de narigheden verzinnen die nu plaatsvinden. Een terrorist snijdt de keel door van een Amerikaanse journalist en hij spreekt de camera toe met een Brits accent. Het is dan net alsof iemand van ons daar staat. Om die reden zal deze man ook wel gekozen zijn om de executie te doen. Elke samenleving in Europa zal nu ook wel mensen hebben in Syrie en Irak. Uit Nederland zijn veel kinderen uit de Haagse Schilderswijk die kant op.  Het zal de aantrekkingskracht van een 'wild west fantasie' zijn gecombineerd met een vorm van collectieve waanzin. We zullen de wereld versteld doen staan. Dat gevoel. Toch is deze vorm van geweld niet abnormaal in die regio. Wie iets wil bereiken moet angst inboezemen, dat is de filosofie van het Midden Oosten. Dat is ook in het Westerse deel van de wereld gemeengoed geweest. In de middeleeuwen dan. 

Zouden ze trouwens goede tandartsen hebben in het kalifaat ? Het gebit van bovenstaande man ziet er toch behoorlijk goed uit. Hoe lang nog vraag ik me af?

Eurolines

Er stond vandaag een interessant stuk in de Volkskrant van Anneke Stoffelen over Eurolines. Wie gaat nog met de bussen nu vliegen veel goedkoper is geworden?
Het blijkt een hele mix te zijn. Van mensen opzoek naar een beter bestaan, tot drugs en wapen smokkelaars. Ze rijdt van Amsterdam naar Roemenië en beschrijft wie er instapt. Geen betere manier om de toestand van Europa te bestuderen dan dat. Wat dat betreft is de naam Eruolines goed gekozen. Eigenlijk mogen er geen grenscontroles meer zijn, dat is Schengen, maar de Fransen doen het toch omdat de toestand anders uit de hand loopt. Wat dat betreft is Europa een vreemd toneelstuk aan het worden waarin we enerzijds kijken naar het decor van idealen en anderzijds, back stage als het ware, de realiteit proberen bij te sturen.

Deep Topography

Deze documentaire is zeer de moeite waard en gaat over het belang van wandelen om de stad te leren kennen. Aan het woord komen Wil Self, Russel Brands en Iain Sinclair. Ze praten over een excentrieke wandelaar van Londen Nick Dimitriou. Hij bedacht de term deep topography: “Its about getting a very dangerous balance between finding the overlooked and showing it to other people that are interested in the overlooked and not making the overlooked something to be gazed at, like a monkey cage where a baboon is playing with his penis.’

Groentjes versus Blauwtjes

Ik stel een experiment voor: laten we in het nieuws en op sociale media een jaar lang het begrip antisemitisme niet gebruiken. Wie het over Israël en Gaza wil hebben krijgt al snel ook met dat begrip te maken. Het overschaduwt de discussie voortdurend.
Dat er antisemitisme een rol speelt in allerlei commentaren geloof ik direct. Maar laten we proberen daar nou juist niet op in te gaan en te focussen op de bombardementen. Proberen aan te tonen dat veel kritiek antisemitisch is, lost niks op. Je ziet ook dat mensen de krant heel selectief lezen. De ombudsmanvan de Volkskrant zegt dat hij verschillende klachten heeft gekregen van moslims dat de krant teveel pro Israel zou zijn. Hij heeft net zoveel e-mails gekregen van Israëlische zijde met een omgekeerde klacht. 
Misschien moeten we het maar eens hebben over Blauwtjes versus de Groentjes.  Dat klinkt al een minder beladen en doet ook niet onmiddellijk aan de Tweede Wereldoorlog denken.

Blauwtje: 'Zie je wel, jullie zijn typische Groentjes, jullie willen van de wereld een groenere plek maken, daarom bombarderen jullie Blauwe scholen en Blauwe woonwijken. De Groentjes zijn niet te vertrouwen.'
Groentje: ' Nee hoor het is zelfverdediging. De Blauwtjes schieten zelf uit Blauwe scholen, daar kunnen we niets aan doen. De Blauwtjes zetten hun eigen bevolking in als schild. Met Blauwtjes kun je geen afspraken maken.'

Cultureel Erfgoed

Gisteren werd bekend dat de woonwagenkampbewoners op de UNESCO lijst zijn gekomen van immaterieel cultureel erfgoed. Eigenlijk zou je nu ook excursies moeten organiseren om de "kampers" te bekijken. Het is allicht  discriminatie als ik dit zeg, maar ik denk ook dat deze benoeming discriminatie in de hand werkt. Ze discrimineren zichzelf als het ware. Het valt niet te ontkennen dat kampers vaak negatief in het nieuws komen. Door nu de aandacht op zich te vestigen met dit erfgoed verhaal, stellen ze zichzelf eigenlijk ten toon en dan komt er ook aandacht voor de negatieve kanten van hun 'gesloten' cultuur. Ik ben wel eens zo'n kamp binnen gelopen, maar ik kwam er al snel achter dat ze helemaal niet van 'pottenkijkers' houden. Dat heb ik ook wel van anderen gehoord. Misschien komt dat voort uit een ingebakken wantrouwen naar de maatschappij die hen alleen maar zwart maakt. In zekere zin is zo'n erkenning dus tegenstrijdig aan hun eigen volksaard. Niks met de maatschappij te maken willen hebben, maar wel door die maatschappij erkent willen worden. Overigens is UNESCO een dubieuze club als het gaat om cultuur behoud. Maak je cultuur juist niet kapot als je het bevriest en vastlegt ? Maar ja, dat geldt natuurlijk allang voor de woonwagenbewoners. Ook hun cultuur bestaat eigenlijk al niet meer. Er is geen enkele woonwagenbewoner die daadwerkelijk met de woonwagen erop uit trekt. We kunnen twee conclussies trekken: Of deze erkenning van immaterieel erfgoed is flauwekul of UNESCO in z'n geheel is flauwekul. U mag kiezen.

Film

Vandaag was de moeder van de lieve G jarig, dus stapten we op de trein. Eigenlijk had dat gisteren al moeten gebeuren, maar gisteren waren we in café barrel blijven hangen alwaar we ons overgaven aan een drankgelag, zoals we dat lange tijd niet zagen. Zeeland is niet om de hoek, maar het ging verbazingwekkend snel en dat had misschien ook te maken met het feit dat de wereld aan ons voorbijtrok als een vertraagde film. Wij hadden er in elk geval niet veel mee te maken, zo voelde het. Wij konden gewoon blijven zitten. En op de verjaardag heb ik ook gezeten, met het blote hoofd in een stomend zonnetje en heb me niet meer verroerd, behalve dan om taart te halen en koffie en later gegratineerde aardappels. De champagne kwam vanzelf mijn kant op. Daarna begonnen de gasten weer weg te gaan en werden er auto’s gestart en het was geen probleem om met een van die auto’s mee te rijden tot aan het station. En zodoende kwamen we aan in Den Haag zonder er echt iets voor te hoeven doen. Behalve dan in- en uitchecken.

Bombardeer met mate

Vanuit Israël wordt nu het soort oorlog gevoerd dat niet zoveel meer te maken heeft met zelf verdediging. Het lijkt er toch op dat  er gezocht wordt naar een zogenaamde eindoplossing van vijandig gezinde buren, namelijk het uitroeien van die buren. En dat is natuurlijk een misverstand. Er bestaan geen finale oplossingen, zeker niet wat betreft het Israel Palestina probleem. Er moeten natuurlijk wel raketten teruggeschoten worden, dat spreekt voor zich, maar niet al te veel. Bombardeer met mate.

Hillary Clinton spreekt zich in haar zojuist verschenen boek fel uit tegen Obama's buitenlandbeleid. Terwijl Obama kritiek uit jegens de beschietingen op Gaza, staat Clinton vierkant achter Israël. Bovendien had Obama volgens haar de rebellen tegen Assad moeten helpen. Een nogal dubieuze uitspraak want die rebellen bestaan uit Al Qaida gelieerde groepen. Samantha Power werkt ook voor Barack Obama. Ze schreef het boek A Problem From Hell (lees hier een eerdere blog over dit boek). Dat gaat over genocide. Ik denk dat het haar idee is geweest om de yezidi's te beschermen. De aanwezigheid van Samantha Power in de nabijheid van Obama mag een zegen heten. Ze heeft, in tegenstelling tot Hillary Clinton, een scherp oog voor de momenten waarop militair ingrijpen zinvol is. 

Afrikaanse droom

Altijd leuk om projectontwikkelaars te horen vertellen over hun Tabula Rasa fantasie. Als die fantasie ergens kan floreren dan toch in Lagos, Nigeria. Tegen 2015 zullen er 25 miljoen mensen in die stad wonen. Inmiddels zijn ze begonnen met het opspuiten van een nieuw eiland. Eko Atlantic, gaat de nieuwe stad op dat eiland heten en natuurlijk is het business district net zo groot als Champs Elysee en wordt het er fantastisch. Het is een cynisch project waarbij waarschijnlijk een priveleger moet worden opgesteld om arme mensen buiten te houden. Dat zal geen probleem zijn. De Libanese ontwikkelaars hadden aaltijd al nauwe banden met de dictators van het land. Het excuus voor de stad is climate change, ze vechten tegen het stijgen van de zeespiegel. Maar ze bouwen gewoon een gated community met een groene naam.