Zwermgedrag

Ik dacht dat Vice een skateboard magazine was. Ze zijn veel meer dan dat. Ze hadden, (ongelofelijk eigenlijk) exclusief toegang tot IS (voorheen ISIS) headquarters in Raqqa Syrie. Het filmmateriaal staat in vijf episodes online.
In deel twee zie je een Belgische moslim (Abdullah al-Belgian) met zijn zoontje van tien. Ze zijn naar het kalifaat gekomen om tegen de ongelovigen te vechten. 

Toine Heijmans schreef vandaag in de Volkskrant over de zogenaamde IS aanhangers in Nederland en dat we niet weten wat we ermee aan moeten. Volgens de AIVD vertonen ze ‘zwermgedrag’ en zijn dus moeilijk te volgen.

In de Haagse Schilderswijk werd er pro IS geprotesteerd. Dat is wellicht zorgelijk, vooral omdat het nogal provocerend is en kan escaleren. Toch vraag ik me af of we hier echt te maken hebben met moordenaars. Ze gingen er in elk geval als haasjes vandoor toen de ME een charge uitvoerde. Ik heb voetbalsupporters gezien die flinker zijn.

Wat mannen nodig hebben

Een langlopende Harvard studie naar geluk en het verouderingsproces bij mannen is afgesloten. De zogenaamde Grant studie begon in 1935 en had du seen looptijd van 70 jaar. Er komen allerlei fascinerende conclusies in naar voren.
Mannen die een geode relatie met hun moeder hadden verdienden per jaar gemiddeld 87.000 dollar meer dan mannen die dat niet hadden.
Zelf merk ik daar niets van. Ik heb een uitstekende relatie met mijn moeder, maar het heeft zich nog niet uitbetaald in een vet salaris. De studie maakte ook duidelijk dat ontwikkeling niet stil staat en dat je na je vijftigste nog tot bloei kan komen op allerlei vlakken. Ik ben een laatbloeier dus dat geeft nog hoop.

Uiteraard waren er ook opvallende nieuwtjes over het seksleven van de onderzochte mannen. Liberalen hebben veel meer seks op latere leeftijd dan conservatieven meldt het rapport. “Political ideology had no bearing on overall life satisfaction, but the most conservative men on average shut down their sex lives around age 68, while the most liberal men had healthy sex lives well into their 80s. Vaillant writes, “I have consulted urologists about this, they have no idea why it might be so.”

Zizek's Realisme

Een vriend maakte me attent op deze film van Slavoj Zizek. http://www.movie4k.to/The-Pervert-s-Guide-to-Ideology-watch-movie-5152144.html
Volgens Zizek moeten we naar Rammstein luisteren om het fascisme van binnenuit te vernietigen. Dat wil zeggen; via Rammstein worden de waarden die het fascisme zich heeft toegeëigend, weer letterlijk los gezongen. Bekijk deze film die de filosoof zelf in elkaar draaide en luister naar zijn aarzelende zoekende slissende betoog over de werking van ideologie. Zijn belangrijkste stelling is dat er geen 'big other' is. Geen referentiepunt waaraan alles geijkt kan worden. Je staat er uiteindelijk alleen voor. Het is een hilarische film die weer is opgebouwd uit andere filmfragmenten.

Thuis

In de Volkskrant dit weekend stond een verhaal over Ismail Ziada die zes familieleden verloor bij het bombardement op Bureij in Gaza. Ismail Ziada, getrouwd met een Nederlandse diplomate, mag van Israël niet naar Gaza terugkeren. Waarom dat niet mag, wordt in het artikel niet duidelijk. Hij zegt:’ Ik had liever met mijn gezin in Gaza gewoond. Ondanks alles. Ik houd van het leven in het kamp, een leven waar vrienden gewoon je huis binnenlopen als ze je willen spreken.’
Dat is toch een curieuze uitspraak als je net een substantieel deel van je familie hebt verloren. Hij vindt het leven daar minder gestresst dan in Nederland en hij houdt van het ‘extended family’ gebeuren.
Bombardementen lijken me persoonlijk ook niet heel relaxt, maar je schijnt er toch aan gewend te raken. Thuis is waar de bommen vallen.

Voyeurisme

In Kopenhagen hebben we koffie gedronken bij de drugsverslaafden. Dat was helemaal niet de bedoeling, maar in het meatpacking district waar we per ongeluk een 'mode-hal' in waren gewandeld, zochten we naar koffie. Toen mensen met oortjes hadden ontdekt dat we helemaal niet hadden betaald, werden we naar buiten geduwd. Om de hoek bij een gemetselde muur zag ik een vrouw ergens naar buiten komen met een dampend bekertje en daar zijn wij toen ook naar binnengegaan. Je zag direct dat het hier ging om ernstig ‘zieke’ mensen. Aangezien ik me niet graag laat kennen bestelden we hier alsnog een kopje koffie. Buiten dronken we koffie en aten we de zeer smaakvolle gratis boterhammen met kaas die ons ook waren aangeboden. In onze zoektocht naar goedkope koffie (Denemarken is duur) waren we uiteindelijk bij de verslaafden opvang terechtgekomen. Dat is natuurlijk wel ironisch. Ook ik ben verslaafd, aan koffie weliswaar, maar toch. Er is opvang vereist. Een metertje of twee naast mij werd crack gerookt van zilverfolie. De lieve G voelde zich ongemakkelijk vanwege dit voyeurisme. Begrijpelijk maar niet terecht. We zijn immers toeristen; voyeurisme is onze core business. Wie zich hier ongemakkelijk voelt, zou zich overal ongemakkelijk moeten voelen. Ook in de dom van Roskilde.

Wie overigens naar het stadsdeel Christiania gaat (extreem toeristisch) kan zien waar de drugsverslaafden waarschijnlijk ooit begonnen zijn; van de vrolijke gekleurde levensstijl der hippies naar het inktzwarte bestaan van de junk. Die weg is vaak toch korter dan velen denken.

Italianen

De camping is geen facebook in het echt, maar er wordt wel naar elkaar gekeken. Een stelletje op de fiets begon direct na aankomst met yoga oefeningen. Een Engels stelletje kwam met hun Mini Cooper het veld oprijden en terwijl zij de tent opzette ging hij naar het toiletblok om het matras elektrisch op te pompen. Het leek ons moeilijk een gesprek met hen aan te knopen. Als fietsers onder elkaar heb je toch een band. Althans dat stel ik me voor. Tijdens het afwassen knoopten we als vanzelf een gesprekje aan met de yogafietsers. Het bleken Italianen te zijn. Ze waren naar Amsterdam gevlogen en vanaf daar naar Denemarken gefietst.
Het meisje zei tegen mij: ’We dachten dat jullie Italianen waren, altijd maar aan het koken, altijd in de weer met koffie.’
Wie naar anderen kijkt, wordt zelf ook bekeken. En er wordt over je gepraat.

Facebook in het echt

Jeremy Bentham’s Panopticum werd in Nederland als te wreed ervaren voor gevangenen, een erfenis uit de negentiende eeuw die echt niet meer kon. Je waande je ten slotte altijd bekeken vanuit de toren in het midden. In Kopenhagen hebben ze dit systeem onlangs toegepast voor studentenhuisvesting. Appartementen in een cirkel, met een openbare binnenplaats. Het heet dan alleen een manier om sociale cohesie te bewerkstelligen in plaats van controle. Je kan immers meteen zien waar je moet zijn voor een feest. Ook gebruiken mensen hun eigen raam om allerlei berichten door te geven. Eigenlijk is het dus een soort facebook in het echt. Wat een tijdje terug nog als onmenselijk werd ervaren, namelijk dat iedereen je kon zien, wordt vandaag de dag gezien als het summum van samenleven. Curieus. Overigens bestaat er geen enkele twijfel over de vraag waar de architect zijn ideeen vandaan heeft gehaald als je de poster van de expo bekijkt. Niet dat het panopticum genoemd wordt, maar hier zie je de architect die als een god neerkijkt op zijn creatie.  Zelfs Rem Koolhaas zou zichzelf zo niet laten afbeelden.

Graan

Op het eiland Mons ligt een spoor van graan langs de wegen. Het is van de oogstwagens gevallen. We volgen het graan, maar het gaat nergens heen want het ligt overal. Iedere afslag is de juiste. We fietsen een eiland rond en slapen in een museumtuin, op het erf van een boer, bij een oud mannetje in de tuin. Het graan groeit tot aan de zee. De stranden zijn verlaten en liggen bezaait met ronde kiezels van een bruin glasachtige steensoort ingekapseld in een witte kalklaag. Er zijn hier grondlagen waar wetenschappers hun vinger bij aflikken omdat ze er van alles uit kunnen aflezen. Er is hier veel bekend geworden over de meteorietinslag waardoor de dinosauriërs tot hun einde kwamen. Ik ben geen geoloog, maar als ik langs de kust loop kan ik inderdaad constateren dat ze er niet meer zijn. Hier is niemand. We duiken in het water en drogen onszelf op de rotsen. Ze hebben ons gezegd dat het een uitzonderlijk mooie zomer is voor Deense begrippen.

Tegenwind

Wij zijn vermomd als geoefende toerfietsers doordat we spullen hebben geleend. Op de camping komen we soms mensen tegen die er niet alleen voorbereid uitzien, maar het ook zijn en daar praat je dan mee. Dit doe je op een kwasi 'casual' manier. Je vraagt eens waar mens naar op weg is en dan til je dan til je zo nonchaland mogelijk je Ortlieb tas van de bagagdrager (altijd het merkje van je af dragen, zodat die goed zichtbaar is en de ander je herkent als deel van de familie).
'Vreemd, iedereen rijdt eigenlijk van zuid-west naar noord-oost.'

'Ja, dit maakt deel uit van de Berlijn-Kopenhagen route.'

'Maar de richting maakt toch niet uit, zoals wij rijden is toch ook goed?’

'Het is op zich  prima, maar in de zomer waait de wind altijd uit het zuidwesten. Jullie hebben permanent wind tegen, sorry man.'

Dat doet toch even zeer. We hebben wel de spullen (geleend), maar kijken niet op internet naar de windrichting. Dan val je op zo'n camping toch gauw door de mand.

fietsen met de trein

We zijn onervaren fietsers. Op de dag van vertrek kwamen er dan ook achter dat we iets te veel bij ons hadden, zeg gerust een vuilniszak aan kleren die niet mee kon. Bij de receptie werden we min of meer afgesnauwd toen ik suggereerde dat ze er misschien een weekje op konden passen. ’Dit is een kazerne meneer, wat denkt u wel, er heerst hier tucht en discipline.’

Natuurlijk heb ik toen de spullen verstopt op een geheime plek ergens in de fortificatie.
Net toen we dachten dat het moment wel was aangebroken om eens te gaan te gaan, werd ik op mijn schouder getikt.’ Ben jij niet veel te ver van huis?’
Kennissen uit Den Haag. Ook voor het eerst in Denemarken. Blijkbaar breekt voor iedereen een moment aan dat je een keer naar Denemarken gaat. Als je alle andere landen hebt gehad, dan doe je Denemarken. Het fietsen hebben we de eerste dag nog even uitgesteld. We zijn met de fiets op de trein gegaan. Rustig beginnen leek ons wel verstandig.