dinsdag 25 september 2012

Bouwvakkers


 
Om onduidelijke redenen kon ik vannacht de slaap niet vatten. Het leek me dan ook nuttig om een middag dutje te doen. Terwijl ik in een sluimerende halfslaap gleed, luisterde ik naar bouwvakkers die ergens achter mijn huis bezig waren. Wat ze precies deden wist ik niet, maar ik hoorde hun stemmen. De een gaf een balk aan die de ander op de juiste plek moest plaatsen. Ik hoorde hoe ze iemand gedag zeiden die op de fiets voorbij kwam. Er was nog een andere stem. Van een kind, vermoedelijk. Het zou een vader kunnen zijn die langs reeds met een kind in een kinderzitje. Het kind vroeg hem wat bouwvakkers precies deden. Een goeie vraag. Op dat moment kwamen de gedachtes van het kind exact overeen met die van mij. We hoorden alleen hun stemmen en die waren opgewekt. Bouwvakkers hadden leuk werk, zo concludeerde ik samen met het kind. Of om het nog weer anders te zeggen: Als je als bouwvakker vandaag de dag werk hebt, dan heb je reden om vrolijk te zijn.

maandag 24 september 2012

Evangelie


Beach goers select books from 30 red Ikea Billy bookcases lined up to form the world's longest outdoor bookcase to celebrate the 30th birthday of the brand's signature furniture piece, at Bondi Beach on January 31, 2010 in Sydney, Australia. The bookcases were filled with thousands of books which beachgoers can swap for one of their own or make a gold coin donation to buy, with proceeds to The Australian Literacy & Numeracy Foundation.
Dit weekend las  ik in een artikel over Zweeds design in de NRC dat Kesper Freriks in 2007 in het cultureel supplement de poëzie van IKEA had besproken. Ik ken Freriks niet, maar hij heeft wel een punt als hij zegt dat er veel geallitereerd wordt in de IKEA catalogus. Zelf citeer ik geregeld  uit de IKEA catalogus van 2013 op de facebook pagina van de VAD. Er schuilt wel degelijk een vorm van poëzie in IKEA, al is die van bedenkelijke kwaliteit. Ik noem het zelf liever een woon evangelie, dat inmiddels z’n weg heeft gevonden naar miljoenen huishoudens.
Let op onderstaande citaten. Op subtiele wijze wordt hier niet alleen een meubelstuk aan de man gebracht maar ook een levensvisie.

Rommel is egoïstisch. En jaloers. Geniepig ook. Rommel verstoort je rust, sluipt je territorium binnen en ontneemt je je gevoel voor privacy. Weg met die troep. Verwelkom licht en lucht. Dat zijn veel betere huisgenoten. (IKEA catalogus 2013, p.90)

Stel je voor dat je overal in huis plekken hebt om te ontspannen. Een bank in de keuken bijvoorbeeld. (IKEA catalogus 2013, p.132)

zondag 23 september 2012

Afdeling Vers


 
Vandaag was er een neven en nichtendag van de lieve G. Het speelde zich af in Zeeland en er werden dus ook mosselen gegeten. Op de terugweg reden wij met een der nichten mee naar Roosendaal. Zij werkt in de zorg en vertelde het schokkende verhaal dat er tussen de tien en vijftien psychiatrische opvangcentra in Brabant zijn gesloten. Ziedaar de bezuinigingen. Het gaat veelal om mensen met een psychische beperking, borderliners en potentiële verkrachters. Veel mannen die zelf seksueel misbruikt zijn worden zelf ook daders.
Intern worden ze kalm gehouden met regelmaat en speed (ritalin). Deze mensen worden nu in veel gevallen weer teruggeplaatst in de gezinnen waar ze oorspronkelijk uit verwijderd waren wegens onhandelbaar gedrag. Het is wachten op de eerste verkrachting op klaarlichte dag bij de afdeling vers van een supermarkt in Tilburg. Pas dan zal dit weer teruggedraaid worden.

zaterdag 22 september 2012

Teamsport


Ik zit er sterk over te denken om op boksen te gaan, niet omdat ik bang ben op straat, maar gewoon omdat ik er waarschijnlijk talent voor heb. Dat de Lieve G het tegenovergestelde beweert, namelijk dat ik er niets van zou kunnen sterkt mij alleen maar in die gedachte. Het gaat om de dans pasjes, het ritme en bovendien om het gevoel dat je thuishoort in de ring. 
Dat geldt allemaal voor mij.Vooral de ring heeft een haast magische aantrekkingskracht. Toch schrok ik een beetje toen ik filmpjes zag van boksclub Haagse Directe. Het lijkt haast wel een teamsport.Ook schijnen veel mensen te gaan boxen om zekerder te worden van zichzelf. Het gevaar bestaat dan dat je in therapeutische sessies terecht komt.

Food fight music all night 2010 slotpartij

vrijdag 21 september 2012

De Bink


Over twee weken wordt het “I’m Binck festival” geopend en ik ben gevraagd een verhaal te houden over die plek. Een belangrijk element van de Binckhorst is de diversiteit en de mogelijkheid voor allerlei sferen om elkaar te beïnvloeden. Er zijn kunstenaars in het gebied maar er is ook nog een maak-industrie.
Ik ben vandaag en gisteren bij wat mensen op bezoek geweest om te orienteren. Gisteren was ik bij autoschade bedrijf Spoelstra en vandaag bij Alessandro Bruti. Alessandro runt samen met zijn ouders de Jero papierfabriek. Ze maken er als een van de weinigen in Nederland smalle kartonnen bordjes waar je een kroket op kan leggen. Alessandro heeft meer interesses zoals Italiaans koken, whisky proeven, muziek maken en boksen. Op 3 november zal er een boksgala worden gehouden met boksen en eten en muziek. Als er ooit  een mister Bink verkiezing gehouden zal worden dan lijkt me Alessandro een van de genomineerden. Niet alleen omdat hij aan boksen doet, maar vooral omdat zijn kartonfabriekje ook wordt ingezet als decor voor etentjes en muziek optredens.  De binckhorst als eclectische mix draagt hij persoonlijk al uit. Ondanks dat er al meer dan veertig jaar plannen zijn met de Binckhorst, die alsmaar niet doorgaan, is het toch een interessante plek geworden. Overigens een gemiste kans om het festival niet ‘Ik ben de Bink’ te noemen. Altijd weer dat Engels, dat riekt naar city marketing.

donderdag 20 september 2012

Ambacht

-->
Ik ben me aan het verdiepen in de rol van de spoorwegen bij oorlogsvoering in Europa. Ik lees  in twee boeken tegelijk. Zowel het boek van Christian Wolmar ‘Engines of War’ geheten, als het boek van Martin van Creveld ’Supplying War’ zijn interessante bronnen voor dit onderwerp. Van Creveld schrijft ook over het tijdperk voor de komst van de trein. Het begin van zeventiende eeuw toen er zogenaamd dertig jarige of tachtig jarige oorlogen waren. De oorlogen bestonden volgens hem vaak uit gevechten die na een dag weer voorbij waren. Veel munitie kon ook in het veld zelf gemaakt worden. Alle soldaten moesten bijvoorbeeld op een bepaalde specifieke plek urineren zodat dit gebruikt kon worden bij het maken van buskruit en kanonskogels werden gemaakt van ieder stuk oud ijzer dat omgesmolten kon worden. Dat heeft toch wel iets moois en zou ook in de huidige tijd erg moeten aanspreken. Toen was oorlog voeren nog gezellig.  Zelfs als je als soldaat ergens stond te pissen droeg je al iets bij aan de oorlog. Hoe mooi is dat? Oorlog voeren was een ambachtelijke activiteit.

woensdag 19 september 2012

Mysterie


 
“200 schapen verdwenen. Er waren zelfs geen sporen te zien van de vrachtwagen die de veedieven ongetwijfeld hadden gebruikt.”
Het nieuws was wat mij betreft opzienbarend. Het stond in de Volkskrant van gisteren, maar er was vandaag niets meer over te lezen. Ik neem aan dat we hier nog wel iets over te horen zullen krijgen.Hoe dan ook, een mysterie. De boer zei dat hij zelf een hele dag nodig zou hebben gehad om al die schapen in te laden. Een van de speculaties is dat ze naar een illegaal slachthuis zijn vervoert. Misschien is dat wel wat de leuke nieuwe wet tegen ritueel slachten heeft bewerkstelligt. Ritueel slachten bestond omdat er behoefte aan was, het bestaat nu illegaal omdat er nog steeds behoefte aan is.
De partij van de dieren heeft hetzelfde bereikt als het eerste kabinet Rutte heeft bereikt met de wietpas. Op zichzelf onschuldige activiteiten worden crimineel gemaakt. Die ondergrondse slachthuizen, daar is in geïnvesteerd, die hebben nu overcapaciteit. Misschien dat dit een verklaring is voor de verdwenen schapen.

dinsdag 18 september 2012

3D

-->
Vanmorgen kwam ik voorbij de beurs van Berlage waar de droom tentoonstelling van Van Gogh te bezichtigen zou zijn. De tentoonstelling wordt op een indrukwekkende wijze aan de man gebracht. Overal in de stad hangen posters, er zijn radio spots en zelfs het journaal besteedde er aandacht aan. Ik besloot te gaan, want je wist nooit, misschien zouden ze tonen hoe Van Gogh in 3D z'n oor afsneed. Helaas; geen oor. Ik moet zeggen dat het ondanks of misschien wel juist door het 3D gebeuren een nogal platte bedoeling was. De aardappel eters zitten als bordkartonnen figuren achter elkaar waardoor een primitief idee van diepte ontstaat. Maar diepte, dat had de meester nou juist zelf vele malen beter gedaan. De tentoonstelling bevindt zich in een kelder en je loopt langs digitale reproducties die dan weliswaar een verbeterde kleur hebben,  maar geheel niet de indruk weten te wekken dat je naar schilderijen zit te kijken. Je kan net zo goed meteen de catalogus meenemen. Hier staan namelijk de schilderijen ook afgedrukt met verbeterde kleuren.

maandag 17 september 2012

Eigenliefde

-->
 























Ooit paste ik op katten in New York. Die tijd is voorbij. Ik pas nu enkel nog op een kat in Amsterdam. Niks mis met Amsterdam of het passen op katten aldaar. Ik vind het met name leuk om in andermans boekenkast te snuffelen. In deze boekenkast trof ik een boek van de filosoof Coen Simon met de titel ‘En toen wisten we alles’. Het is een pleidooi voor de oppervlakkigheid waarmee hij bedoelt een pleidooi voor de eigen waarneming. Dat lijkt een prijzenswaardig streven, dus ik begon er een beetje in te bladeren. Mijn oog viel op het essay over dierenrechten en vooral over de misverstanden daarover. Dat dieren dezelfde rechten zouden moeten hebben als mensen is onzin betoogt Simon, vooral ook omdat het tot allerlei beledigende stellingen leidt ten aanzien van mens en dier. Het leven wordt er bovendien niet makkelijker op, laat staan dat dieren beter beschermt zijn. Het past in ons streven om in een rationele maatschappij te leven die is gezuiverd van allerlei onduidelijkheden. Alsof de maatschappij een machine is die door 'fine tuning' steeds soepeler zal werken.  Denk in dat kader ook aan het opzij schuiven van de koningin als diegene die de kabinetsformatie doorgaans leidt. Het lost niets op door haar opzij te schuiven en het proces wordt er ook niet doorzichtiger en democratischer van. We hebben wel de illusie dat dit zo is. Simon wijst op het gevaar dat we alsmaar verwijzen naar de wetenschap als ultieme raadgever. Politiek is geen uitwisseling of bestrijding van standpunten meer, maar een bestrijding van zogenaamd al dan niet wetenschappelijk gestaafde prognoses. Wetenschappelijk onderzoek zou aantonen dat dieren pijn kunnen voelen en dat is een reden om ze rechten te geven. Zo werkt het recht niet geeft Simon terecht aan. We gaan ten slotte ook niet wetenschappelijk onderzoeken of mensen pijn voelen bij martelpraktijken. We kunnen dat zo ook wel veroordelen, gewoon omdat we het er niet mee eens zijn dat er gemarteld wordt. 
Terwijl ik dit schrijf springt de poes op mijn toetsenbord, ze wil geaaid worden. Lief. Dierenliefde is vooral menselijke eigenliefde, volgens Simon, want of het wederzijds is zullen we nooit wetenschappelijk kunnen aantonen.