Klassieke muziek

-->

-->

Naast het station van Heerlen staat een oude bioscoop, de kaartjesverkoper blijkt een historicus te zijn die er een boek over heeft geschreven. Ik praat even met hem. Hij vertelt dat in 1938 de grootvader van de huidige eigenaar een stuk land van de Nederlandse spoorwegen heeft kunnen kopen om er cinema Royal op te bouwen. In het begin werd de cinema te chique gevonden door de arbeiders uit de kolenmijnen; ze durfden niet naar binnen. Maar dat ging over en Heerlen groeide enorm. Het theater staat er nog steeds, het oude station is allang afgebroken en ook het nieuwe station moet plaatsmaken voor een stedelijk masterplan dat het maankwartier wordt genoemd. De bouwstijl van het maankwartier is strak en doet neoklassiek aan. Beide bouwstijlen sluiten wonderwel op elkaar aan, alsof het theater eigenhandig de omgeving naar z’n hand heeft weten te zetten.  
De betonnen bankjes aan de rand van het station hadden in de jaren tachtig betonnen punten gekregen om junks te weren. Er kwam meer bij kijken; de politie werd ingezet en er werd geëxperimenteerd met klassieke muziek. Begin jaren negentig geloofde men nog dat junks niet van klassieke muziek zouden houden.

Tienen

Terug in Aarschot, in wat ook wel de marginalen-driehoek wordt genoemd (Aarschot-Hasselt-Tienen). Ik logeer, zoals eerder deze week bij Nele en Bart. Bart is een rocker met lang haar en een baard die houdt van bier. Nele werkt in een tuin met marginalen en houdt van thee. Een wonderlijk stel, zoals ze zelf ook vinden. Vandaag station Tienen bekeken en Sint-Truiden. Tienen heeft het mooiste stationsplein dat ik tot nog toe heb gezien, mede door het stationsgebouw dat een bijna klassieke uitstraling heeft zoals het wit gepleisterd met twee lagere zijvleugels aan de rand van de stad ligt. In de zon op het terras van ’t Treppeke, deed dit alles me bijzonder Romaans aan. Het gebouw staat grotendeels leeg.

Lampjes

Aangekomen in Tongeren, de oudste stad van België. Romeinse tijd. Daar zie je niets meer van, behalve een stukje muur. Vanavond heb ik niet gegeten, dat lukte niet vanwege een ijsje uit Hasselt dat nogal zwaar op de maag lag. Aan de rand van Tongeren is het kermis, alleen niet vandaag. De kermis staat op pauze stand, er knipperen wel lampjes.

six millon dollar man v seven million dollar man

Hybride

 
Op de radio was onlangs een discussie gaande over de paralimpics. De vraag was of er wel genoeg aandacht voor was. Een uurtje per dag op tv. Iemand beweerde dat het nu eenmaal geen topsport genoemd kon worden, dat het hier niet ging om de beste ter wereld die tegen elkaar streden. Daarom was de aandacht volgens hem afdoende. Merkwaardig argument want dan kan je vrouwen topsport ook wel afschaffen. De Olympsiche spelen zijn bedoeld om naar de Goden op de Olympus te kijken. Dat zal hij bedoeld hebben. Ik voorspel dat de gehandicapten de nieuwe Goden worden. De hybride mens, de hardloper op springveren, zal het nieuwe voorbeeld worden.

Kasseienstampers

Inmiddels aangekomen in Aarschot. De mensen omschrijven zich hier als bijzonder leugenachtig. Sympathiek dat ze dit over zichzelf zeggen. De housemuziek schijnt hier vandaan te komen of in elk geval de gabbercultuur. Nergens valt te lezen of deze dansstijl verband houdt met de bijnaam kasseienstampers die verwijst naar de burgerwacht in de Habsburgse tijd die altijd dronken was en het geboefte op stang joeg door met hun klompen op de kasseien te stampen. Gabber, maar nog meer de huidige jump style, hebben misschien een genetische oorsprong. De dansstijl lijkt in elk geval bedoeld om de vijand te imponeren en misschien ook wel schrik aan te jagen.

Surfen

 

Couchsurfen vergt enige ervaring. Je moet weten wat je precies voor bericht achterlaat op de website. Dit schreef ik eerder aan ene Bart.

Hallo Bart
Een van de redenen dat ik jou wil ontmoeten is vanwege je indrukwekkende snor.Zelf draag ik zo nu en dan ook een snor, maar op den duur gaat die er altijd wat slordig uitzien. De snor is als een klein huisdier dat aandacht en verzorging eist.
Hopelijk ben je in Tienen in de tijd dat ik er moet zijn.
Groeten Bram

Hierop is geen reactie gekomen. 

Gisteren heb ik gecouchsurft bij Silke in de speelkaarten hoofdstad van de wereld. Mijn boodschap was simpel en effectief: Mocht je morgen niet willen koken, dan zou ik dat voor je kunnen doen. Verder ben ik netjes en vraag weinig aandacht.

Klokkenververs

 

Ik zit in het vertrekhalletje van Herentals. Plastic oranje zitbankjes en schrootjes aan het plafond. Het station van een dorp met 27.000 inwoners. De inwoners van Herental worden volgens wikipedia de klokkenververs genoemd. Er wordt niet uitgelegd waarom dat zo is. Ik heb hier niemand ontmoet. Behalve dan misschien de rode kop die vanaf de dakrand van een nieuwbouwcomplex dat nog niet was opgeleverd, naar mij begon te schreeuwen toen ik een foto had gemaakt van een scheve schoorsteen van een oude fabriek. Ik begreep hem niet, hij sprak Vlaams. Ik riep naar boven dat ik hem niet begreep. Ik begreep hem wel, althans ik begreep dat hij kwaad was dat ik een foto had genomen, ik begreep alleen niet waarom iemand daar kwaad over kon worden. Hij vroeg of hij soms naar beneden moest komen. ‘Dat zou je kunnen doen,’ zei ik. Soms beeld ik me in een vechtsport te kunnen. Dat is niet zo. Er kwam kwijl uit de mond van de man die zoals gezegd over de dakrand hing. Toen verdween hij. Een tijdlang heb ik gedacht dat hij achter me aan zou komen.Of het een echte klokkenverver is, weet ik niet.

Turnhout

 

Ooit kon je vanuit Tilburg naar Turnhout met de trein. Dat kan niet meer. Volgens de cafebaas waar ik mee praat is dat traject in de tweede wereldoorlog kapot gegaan en heeft niemand meer de moeite genomen dat op te bouwen. Ik ben hier dan ook met de bus. Het stationsgebouw staat grotendeels leeg. Er hangen veel asielzoekers rond omdat ze gratis met de bus hierheen kunnen komen vanuit hun asielzoekerscentra. 'Ze willen altijd wat,' zegt de café baas. 'Ze komen voor water, plastic vorkjes, plastic zakjes. Noem maar op. De moskees schieten hier als paddenstoelen uit de grond. Als het had gekund was ik allang getsopt.'

Ingehouden

 

Vanavond ben ik bij de voorstelling Am Ziel geweest, een toneelstuk van Thomas Bernhard, waar Arnon Grunberg een rolletje in speelt als schrijver. Ik had het cadeau gekregen van de Lieve G, voor mijn verjaardag. In Am Ziel (op de bestemming) luisteren we voornamelijk naar een monoloog die van haar leven een dramatische toneelstuk heeft gemaakt door er in een soort nabeschouwing commentaar op te leveren. Dat ze er een dramatische toneelstuk van heeft gemaakt wordt benadrukt door de dramatische schrijver die zich met name in het tweede deel manifesteert. Er was een pauze. Jammer van het theater van Middelburg is niet echt een plek waar je pauze wilt houden. Ze laten je daar eerst weer bij de kassa een bonnetje betalen en dan kan je een daarmee iets bij de bar bestellen. Voor de rest heeft de schouwburg de uitstraling van een buurthuis. Charmant wellicht, maar bij theater gaat het om illusies en de illusie is moeilijk vol te houden tussen jaren zeventig gemetselde muren. In de pauze heb ik wel een genoeglijk gesprek gehad over paarden. Arnon Grunberg speelde de rol van dramatisch Schrijver erg goed.Het stuk is erg gestileerd, de suggestie van een ingehouden dramatiek, en dat past op de een of andere manier wel bij hem en zijn manier van schrijven.