Feestelijk

 

Gisteren ging ik naar een verjaardag, ik had verwacht dat er iets te eten zou zijn. We hadden een bak ijs gehaald bij Toscana. Alle smaken zaten erin. Er was niets te eten, de bak ijs werd een feestelijk hoofdgerecht

Grap

Een vriend van ons heeft de afgelopen twee dagen bij ons gelogeerd. Zijn huis is leeggehaald en zijn meubels zijn in een container gestopt om naar Costa Rica te worden gestuurd. Hij zal daar het Koninkrijk gaan vertegenwoordigen en hij heeft zijn huis in Den Haag al onderverhuurd. Vanmorgen werd hij wakker met de mededeling dat hij had gedroomd van de vochtplek in de badkamer. Het was kort geleden ontstaan en moest worden opgelost voordat hij vertrok.  ‘Wat moet ik daar aan doen? De nieuwe bewoners komen morgen al. Sommige mensen hebben me geadviseerd er drie uur lang met een föhn op te staan, maar dat klinkt als een grap.’

Guru

Op weg naar een afspraak met Jean Gelissen, ondernemer in plafonds, werden we gebeld door diens secretaresse dat onze afspraak uit de agenda was verdwenen. We kregen een half uurtje. Toch was het de moeite waard. Gelissen heeft namelijk een plan gelanceerd dat in een klap zijn naam bekend zal maken, het bouwen van Nature Wonder World. Het bestaat uit zeven pretparken te beginnen met de bouw van de Grand Canyon in een oude mijn. Themaparken hebben iets Katholieks vind ik, dat komt waarschijnlijk door carnaval, de praalwagens zijn ten slotte een soort rijdende themaparken. De ringweg van parkstad zou dan wel een voorwaarde worden voor de bouw. Tot onze verrassing was Jacques Jamint, die we later hebben opgezocht in zijn bescheiden woning in Maastricht, net bezig het (slordige) werk van Arcadis na te rekenen dat was verricht bij het ontwerpen van deze ringweg parkstad. Jacques Jamint is de enige snelweg guru van Nederland.   

Things we cannot classify

In het boekje met de briefwisseling tussen Claude Eatherly (de piloot die de bommen op Hiroshima gooide) en Gunther  Anders (een Oostenrijkse filosoof) schrijft Anders:' confronted with things we cannot classify, we like to deal with them as if they did not exist at all.' Ik ben bang dat de optie van de non-categorie, niet bestaat. Laatst  hoorde ik over een winkelcentrum in Groningen waar het overdag zwart zag van de bejaarden die daar gingen zitten e de hele dag niet meer weg gingen. Er was sprake van een probleem, maar om het probleem aan te pakken is hier letterlijk vanuit het stadsdeel de term 'hangouderen' opgeplakt. We hebben het dan dus niet meer over mensen die allerlei niet te categoriseren en veranderende eigenschappen bezitten maar over een hele duidelijke groep die ook als zodanig aangepakt kan worden. Voor jongeren hingen ze apparaatjes op die een vreselijke piep uitzonden die alleen jonge mensen kunnen opvangen. Wat zullen ze bij ouderen doen? Radiografische golven om hun gehoorapparaten te laten storen?

Massasprint

 Op televisie, de Tour de France, 
 Buiten speelt het weer een wedstrijd met zichzelf
 Eergisteren een record,
 De langste regenbui sinds 1953
 We zitten binnen
 en ontsnappen 
 samen met Jelle Vanendert
 aan een massasprint
 van regenwater

Duurste

 

Vandaag was ik in Amsterdam op de Zuidas om een advocaat te interviewen. De zuidas is een bedrijventerrein, alleen geloven de mensen die er werken heel sterk dat het iets anders is en als je dat met z’n allen doet kom je een heel eind. Maar na negenen wordt het stiller en in het weekend is er helemaal niks te doen. De woontorens staan leeg of bloeden nog na van alle bouwfraude praktijken die erover heen zijn gegaan. De zuidas, een gekke plek. Jord Kelder organiseert er ieder jaar de hakken en pakken hardloop wedstrijd. Ook is er een boerenmarkt en zijn er beelden van beroemde kunstenaars opgesteld, allemaal gesponsorde projecten in een uiterste poging iets van deze plek te maken. Het misverstand is natuurlijk dat ' plek maken' hier wordt opgevat als iets waar je met geld voor kan betalen. Een plek is geen ding, die moet je bij wijze van spreken iedere dag opnieuw maken. Openbare ruimte levert vaak een rare spanning op tussen wat je wel en niet kan maken als individu. Echte openbare ruimte is niet altijd aangenaam en altijd pluriform. Een hardloopwedstrijd op hakken en een boerenmarkt is de opvatting van de zakenwereld over wat pluriform is en wat gemengd ruimte gebruik zou moeten inhouden. Als puntje bij paaltje komt blijft het een bedrijventerrein, wel het allerduurste van Nederland, dat is gelukt.

observatie

Vandaag had iemand in de aio-toren wel een aardige observatie. Hij zei: ' Je hebt wetenschappers die heel snel praten en wetenschappers die heel langzaam praten, beiden ontlenen status aan hun manier van spreken, de ene zegt impliciet ik praat langzaam omdat ik de tijd neem om na te denken en daarom ben ik wijs, de ander zegt ik ben wijs omdat mijn hersenen heel snel werken en daarom kan ik ook snel praten.'
 

Ronken

 

Een vriend maakte me attent op William Faulkner in wiens werk sfeer belangrijker is dan de verhaallijn. Op internet lees ik Barn Burning, waarin een grappige passage voorkomt over een vader die op de bok van een wagen zit en zijn paarden de kost geeft met een zweep. ‘His father mounted to the seat where the older brother already sat and struck the gaunt mules two savage blows with the peeled willow, but without heat. It was not even sadistic; it was exactly that same quality which in later years would cause his descendants to over-run the engine before putting a motor car into motion, striking and reining back in the same movement’.

De motor laten ronken alvorens weg te spuiten en dat dan op een paard en wagen. In een klap heeft Faulkner de pre-industriele wereld aan de onze gekoppeld.

Bomen

Vandaag sprak ik een meisje die rubberen schoenen droeg, schoenen die eruit zien als handschoenen voor je voeten. Ik kende ze uit de Verenigde Staten waar ze ermee hardlopen. ´Het lijkt me zo hard aankomen´, zei ik tegen het meisje. ´Je loopt anders´,legde ze uit, ´je land op het voorste deel van je voet  in plaats van op de hak en daardoor heeft het lopen wel wat weg van vliegen, zoals de ijsalndse paarden ook kunnn vliegen.´

´Vlieg jij ook?´
´Nee, ik klim in bomen.´ Daarna hebben we een tijdje gesproken over het soort bomen die ze uitkiest en hoe je je betrapt kan voelen als mensen naar je gaan wijzen in een boomtop. Haar verhalen maakte herinneringen in mij los van heel lang geleden. Dit meisje maakte duidelijk dat het bomen klimmen niet over hoeft te zijn na een bepaalde leeftijd.
´Ik slaap ook in bomen´, voegde ze er ten slotte aan toe, daarna vloog ze weg.

Vermoeden

De lieve G probeert momenteel een ticket te boeken naar Granada. De vlucht moet ergens in augustus plaatsvinden. Ik hoor veel gevloek. Ze vermoedt dat de mensen die achter de websites zitten haar handelingen in de gaten houden. ‘Iedere keer als ik een vlucht aanklick wordt deze spontaan duurder.’