Berend

Wat kan je zeggen van kinderen die geboren worden. Weinig ben ik bang. Baby’s  zijn schattig en lief en hebben de eerste tijd nog veel weg van een veeleisende plant die je voortdurend te eten moet geven. De geboorte zal vooral iets betekenen voor de ouders.  Toch is er een verschil tussen kinderen van vrienden en die van je eigen zus. Vandaag heb ik dat zelf ervaren. Ik ben op kraamvisite geweest om mijn neefje Berend te begroeten en dat is toch een andere sensatie. Vooral nu ik dit schrijf, is het een vreemde gewaarwording.

Verloren

Tijdens het symposium in Tilburg waar de eerste snelwegkrant van Nederland aan rijksadviseur infrastructuur Ton Venhoeven werd overhandigd, zei Ton Venhoeven: ' Zodra mensen gaan nadenken over wat je nog meer met de snelweg kan doen behalve autorijden, is het afgelopen met de snelweg.'

De snelweg heeft z'n langste tijd gehad. Wat er voor in de plaats komt is nog onduidelijk. Het onderzoeksbureau Must pleit voor een Langzame Stad. Wie over de snelweg rijdt, rijdt over de ruine van het utopische denken dat zo kenmerkend was voor de twintigste eeuw.

niet instaat

 

De lobby van het Van der Valk hotel aan de A4 voelt op vrijdagmiddag een beetje als een marktplein. Met horten en stoten komen ze, de reizigers die uitgespuugd worden door touringcars met de vrolijke toekan op de zijkant. We nemen plaats in neplederen fauteuils en laten de wereld aan ons voorbij trekken. Er is een bruiloft gaande, we zien een man met een fles vodka die zenuwachtig heen en weer loopt. De fles is in een krant gewikkeld en omdat hij hem op de kop houdt drupt er vodka op de vloer. 

De man wacht op Kees van de Berg, zegt hij en kijkt in alle hoeken. We zien een vrouwtje die net zo groot is als haar eigen koffer. We zien een prostituee met een klant naar boven gaan, we zien personeel slepen met meubels die ruimtes opnieuw aan het inrichten zijn. Een van de eetzalen wordt de hotel bar, want de echte bar is verhuurd aan het bruidspaar. Het is echt een prostituee want na een half uur komt ze beneden met de man en daarna gaan ze samen weg. Na drie kwartier is ze er weer, met iemand anders. De man met de fles vodka heeft zijn vriend Kees van de Berg gevonden. Kees loopt resoluut naar buiten om de fles weg te gooien. We zijn te moe, en niet instaat om echt met iemand te praten,

vloeistof

 

Vlakbij Den Haag Centraal, tegenover de kunstacademie, staat een oplaadpunt voor elektrische auto’s. Vannacht reed ik er langs en zag ik een auto staan die werd opgeladen. Doodnormaal. Draadje uit de paal, beetje kromhangen in een lus en dan hup in de auto. Lekker laden. Zoals je een mobiele telefoon aan de lader legt.  Ik moet zeggen dat ik het nu al een absurd idee vindt dat er auto’s rondrijden waar je vloeistof in moet doen dat dan verband moet worden en een soort explosies veroorzaakt waar de auto dan mee vooruitgaat. Het klinkt als achterhaalde technologie.

Ludiek

 

Vanavond werd er een themanummer van het Noorderbreedte blad gelanceerd over voedsel. Ik had er een stuk voor geschreven en uit beleefdheid ben ik er naartoe gegaan. Tijdens de borrel kwamen er verschillende vleeshapjes voorbij. Er lag zelfs een varkenspoot op tafel. Een beetje overdreven is dat wel. Het varken heette Bob, zo had de dochter van de boer het dier genoemd. De redenering was ongeveer: dit varken heeft een goed leven gehad dus mag er best een afgesneden poot van dat varken op tafel liggen. We hebben er een ludieke foto van gemaakt. Ook heb ik een stukje van Bob geproefd, waarvoor ik me schaam. Iemand had gezegd dat hij ritueel geslacht was. Dat is vrij uniek voor een varken.

Straf de Armen

Bij het tweede hands boekwinkeltje in Groningen heb ik een boek laten klaar leggen met de titel 'Straf de Armen'. Eigenlijk heb ik me voorgenomen alle boeken die ik koop ook te gaan lezen. Een redelijk voornemen zou je zeggen. Maar niet een voornemen dat ik tot nu toe echt heb waargemaakt. Het boek 'Critical Path' van Buckminster Fuller ligt ook nog ergens stof te vergaren op mijn boekenplank. ‘Straf de armen’, heb ik eerlijk gezegd aangeschaft uitsluitend op deze Reviaans klinkende titel. Over Reve gesproken, ook die heb ik nog niet gelezen.

Indisch stelen

Vandaag kreeg ik een brief onder ogen van  Sjoerd Soeters aan Wilfried van Winden. Er is blijkbaar een polemiek gaande tussen beide architecten. Soeters beschuldigt van Winden dat hij plagiaat pleegt juist door te ebweren dat hij authentiek is. Bovenstaand hotel is een idee van Soeters uitgeveord door van Winden die in een essay gaat uitleggen hoe hij tot het ontwerp is gekomen. Indisch stelen noemt Soeters dit. Ik kende het nog niet.' Zo'n geraffineerde diefstal uit de salon, die door niemand wordt opgemerkt totdat achteraf een kostbaar stuk huisraad blijkt te zijn verdwenen, werd in onze koloniale huizen ‘Indisch stelen’ genoemd. Het ging ongeveer zo dat de bediende in het huis van zijn meester een aantrekkelijk en kostbaar kleinood verplaatste dat toch zelden werd gebruikt. Het mooie vaasje verplaatste zich door onzichtbare hand van midden op de schoorsteenmantel naar opzij, en dan om de hoek, en belandde via de bijkeuken in het rommelhok, waar het enige tijd verbleef om te zien of de verdwijning was opgemerkt. Wanneer het lang genoeg stil was gebleven nam de bediende het vaasje mee naar zijn eigen woonstee: het was van hem geworden. Zo doe jij dat dus. Ik heb je er de afgelopen jaren enkele malen aan herinnerd dat ik de bewegingen van het vaasje heb waargenomen, en je hebt daarop uitsluitend quasi verbaasd gereageerd.'
De brief is vijf pagina's lang en deze passage is veelbelovend, dus ik  denk wel dat ik de brief ga uitlezen.

Gevaar

 

Afgelopen week dook in meerdere kranten het bericht op over de wilde achtervolging van de politie over de A2. De scarface bende had toegeslagen bij een geld transport. De politie staakte de achtervolging omdat hun leven in gevaar was. Dat valt te verwachten bij een bende die zich heeft laten inspireren door scarface, die schieten van zich af met een mitrailleur.  Er is overtuigingskracht bij nodig als je succesvol wilt zijn en een rolmodel is dan niet verkeerd. Toen de Duitsers Nederland binnenvielen waren zij ook behoorlijk overtuigd van zichzelf. Een beroemde uitspraak van een Nederlandse generaal bij de Grebbeberg, waar nog flink slag is geleverd, klinkt als volgt: ’Wegwezen hier, het is hier levensgevaarlijk.’ In een land dat bol staat van de veiligheidsvoorschriften, regeltjes en protocollen, moet dergelijk Hollywood-achtige brutaliteit toch telkens weer als een schok komen.

Volgens een woordvoerder van politie vindt 'dit soort hogeschool criminaliteit' gelukkig maar weinig plaats in Nederland. Net als invallen van vreemde mogendheden, gaat het om een zeldzaamheid. Maar de islam, die is volgens sommigen overal en kan ieder moment  de samenleving opblazen met een of andere bom.  

Voorstelling

 

Vanavond toch maar even bij De Parade gekeken. De lieve G en ik wilden ergens eten en we hadden geen inspiratie. ‘Misschien dat er op de parade iets te eten is’, zeiden we hoopvol tegen elkaar. Dat vermoeden bleek juist. Mosselen op z’n Thais. Later zijn we nog naar twee voorstellingen gegaan. De eerste betrof Schubert’s ‘De dood en het meisje’, moderne dans. Het was wel aardig, maar de dood had geen charisma.  De tweede voorstelling was een stuk geslaagder en heette 'Oscar en zijn moeder'. Het betrof een mix tussen muziek en theater. Het was bij vlagen hilarisch, al leek de voorstelling niet helemaal af. Daarna hebben we koffie gedronken en daarna nog een wijntje bij het vuur. Daarna zijn we weer naar huis gegaan.

Ritueel

Ik lees Richard Sennet’s 'The Craftsman' omdat ik  gehoord heb dat er een mooie uitleg in staat over de betekenis van verhalen.  Sennet beschrijft ambachtelijkheid als de wil om iets goed te doen, om het werk te doen voor het werk zelf en niet voor wat er uit voort komt.“Religion and war are both organized through rituals, and I investigate rituals as a kind of craft.’ , lees ik op pagina 12. Dat zet aan het denken. Als we over de snelweg rijden dan is dat ook een ambacht, een choreografie van het alledaagse zou je kunnen zeggen. Het is een dagelijks ritueel dat sterk bepaald wordt door hoe de snelweg is gebouwd. Het bouwen van de weg en de bochten die worden aangelegd, bepalen de beweging die automobilisten later zullen imiteren. Wat is een ritueel anders dan de eindeloze repetitie van een oer beweging. In die zin staan de automobilist en de wegenbouwer voor eeuwig in een ritueel contact met elkaar.